II SA/Lu 697/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Kierek, Sędziowie Asesor WSA Jerzy Drwal (spr.), Sędzia NSA Krystyna Sidor, Protokolant Asystent sędziego Łucja Krasińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2005 r. sprawy ze skargi E. G. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]., Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie nałożenia określonych obowiązków oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...] r. (Nr [...]) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 58 i art. 59 § 2 kpa, odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. (Nr [...],) nakazującej M. i E. G.przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania budynku gospodarczego położonego na działce Nr [...] w T. oraz zamurowanie okna w tym budynku. W uzasadnieniu postanowienia podano, że powyższą decyzję doręczono M.i E. G. w dniu 14 lutego 2005 r. Czternastodniowy termin do wniesienia odwołania od decyzji upłynął w dniu 28 lutego 2005 r. E. G. składając odwołanie w dniu 27 maja 2005 r. złożył równocześnie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W podaniu o przywrócenie terminu E. G. podał, że źle zrozumiał nakazy wynikające z decyzji. Zgodnie z art. 58 § 1 kpa, w razie uchybienia terminu, jego przywrócenie następuje tylko wówczas gdy zainteresowany uprawdopodobni, że to uchybienie nastąpiło bez jego winy. Dokonując oceny winy przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej o swoje interesy. W podaniu o przywrócenie terminu, osoba zainteresowana powinna uwiarygodnić swoją staranność oraz fakt, iż przeszkoda w dotrzymaniu terminu była od niej niezależna i istniała cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Za taką przeszkodę uznaje się na przykład powódź, pożar, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osoba. Niezrozumienie nakazów wynikających z decyzji nie stanowi przeszkody i przyczyny uchybienia terminu. Strona nie wykazała staranności i dbałości o własne interesy. Zatem uchybienie terminu nastąpiło wyłącznie z jej winy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie E. G. domaga się uchylenia zaskarżonego postanowienia i wnosi o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. W uzasadnieniu skargi podaje, że był chory i z przyczyn od siebie niezależnych nie mógł wnieść odwołania w terminie. W odpowiedzi na skargę organ administracji wnosi o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Bezspornym jest , że decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. (Nr [...]), nakładającą na M. i E. G. obowiązek przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania budynku gospodarczego oraz zamurowania okna w tym budynku, doręczono im w dniu 14 lutego 2005 r. Zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji, odwołanie należało wnieść w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji. Zatem termin do wniesienia odwołania upłynął w tym przypadku w dniu 28 lutego 2005 r. Z akt sprawy wynika, że w dniu 27 maja 2005 r. skarżący E. G. złożył odwołanie i wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Swój wniosek uzasadniał tym, że nakazy wynikające z decyzji należycie zrozumiał dopiero w maju 2005 r., po otrzymaniu od organu nadzoru budowlanego pisma przypinającego mu o wykonaniu obowiązków określonych w decyzji. Stosownie do art. 58 § 1 kpa, w razie uchybienia terminu należy go przywrócić na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Z kolei prośbę o przywrócenie terminu wnosi się w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 58 § 2 zdanie pierwsze). Ustawodawca wymaga również aby jednocześnie z wniesieniem prośby dopełniono czynności, dla której określony był termin (art. 58 § 2 zdanie drugie) . W świetle powołanych uregulowań uchybiony termin zostanie przywrócony, jeżeli zostaną spełnione łącznie cztery przesłanki: - zainteresowany wystąpi z podaniem o przywrócenie terminu, - zainteresowany uprawdopodobni, że uchybienie terminu nastąpiło nie z jego winy, - podanie zostanie wniesione w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, - równocześnie z wniesieniem podania zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin. W rozpoznawanej sprawie Sąd podziela wyrażoną przez organ ocenę , że uchybienie terminu nastąpiło z winy skarżącego. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżący zachowując należytą staranność nie mógł do dnia 27 maja 2005 r. wnieść odwołania z powodu istnienia obiektywnej i trudnej do przezwyciężenia przeszkody. Należy stwierdzić, że skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu było niezawinione. Jest to bezwzględny wymóg w przypadku ubiegania się o przywrócenie terminu. Skoro skarżący nie podał okoliczności, które wskazywałyby na brak winy w uchybieniu terminu, jego podanie o przywrócenie terminu nie mogło być przez organ pozytywnie załatwione. Nie mógł być uwzględniony przez Sąd zarzut, że choroba uniemożliwiała skarżącemu skuteczne wniesienie odwołania. Z przedłożonego zaświadczenia lekarskiego wynika, że skarżący w okresie od dnia 7 do 28 lutego 2005 r. miał trudności w poruszaniu się. Prośbę o przywrócenie terminu – w myśl art. 58 § 2 kpa – wnosi się w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Oznacza to, że termin do wniesienia podania o przywrócenie terminu wynosi siedem dni i zaczyna biec od ustania przeszkody - przyczyny uchybienia terminu. Skarżący wykazał jedynie, że istniały obiektywne przyczyny, które w okresie do dnia 28 lutego 2005 r. uniemożliwiały mu podjęcie czynności związanych z obroną swoich praw w postępowaniu administracyjnym. Te przyczyny spowodowane były złym stanem zdrowia skarżącego. Skarżący jednak nie wykazał, że przeszkody we wniesieniu odwołania istniały jeszcze w marcu, kwietniu i maju 2005 r. Stąd też brak było podstaw do przycięcia, że uprawdopodobnione zostały okoliczności wskazujące, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżącego. Bez znaczenia był przy tym argument skarżącego, że nie mógł skorzystać z pomocy żony, która sama wymaga opieki innych osób. Należy również wyjaśnić, że sąd administracyjny kontrolując przebieg postępowania administracyjnego nie orzeka w kwestii przywracania terminów w tym postępowaniu. Oznacza to, że Sąd nie może wyręczać organów administracji w wykonywaniu ich ustawowych funkcji. O przywróceniu terminu postanawia właściwy w sprawie organ administracji publicznej (art. 59 § 1 kpa), natomiast o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania orzeka ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania (art. 59 § 2). W tym stanie rzeczy pozbawioną usprawiedliwionych podstaw skargę należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). kg