II SA/Lu 697/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uznania świadczeń z funduszu alimentacyjnego za nienależnie pobrane - w zakresie wniosku R. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. R. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] r., nr [...], którą organ ten uznał świadczenia z funduszu alimentacyjnego wypłacone skarżącej na rzecz osób uprawnionych: E. K. i K. K. w okresie od [...] r. do [...] r., w łącznej wysokości [...] zł, za nienależnie pobrane. W skardze, obok zarzutów kwestionujących ww. decyzję ostateczną, skarżąca zawarła również wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Strona wyjaśniła, że samotnie wychowuje [...] dzieci, przy czym od [...] r. jest osobą bezrobotną, a jedynym źródłem dochodu jej rodziny są środki otrzymywane z Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie (jak wskazała skarżąca – "[...] zł na [...] osoby miesięcznie"). Wnioskodawczyni podkreśliła, że jej sytuacja finansowa jest bardzo trudna, a potrącenia z bieżąco wypłacanych świadczeń z funduszu alimentacyjnego spowodują "wręcz katastrofalną sytuację jej rodziny". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej jako "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 cytowanego przepisu sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przed przystąpieniem do oceny wniosku skarżącej pod kątem wystąpienia opisanych w powyższym przepisie przesłanek zaznaczyć wypada, że zaskarżona decyzja, choć ma charakter jedynie deklaratoryjny, posiada – w ocenie Sądu – walor wykonalności, wyrażający się w ewentualnych skutkach prawnych funkcjonowania przedmiotowej decyzji ostatecznej w obrocie prawnym. Niewątpliwie bowiem następstwem wydania ostatecznej decyzji w przedmiocie uznania świadczeń z funduszu alimentacyjnego za nienależnie pobrane może być wydanie decyzji nakazującej zwrot tych świadczeń. Uwzględniając powyższe Sąd uznał, iż w przypadku, jaki ma miejsce w niniejszej sprawie, zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z akt sprawy wynika bowiem, że skarżąca jest osobą samotnie wychowującą troje małoletnich dzieci, nie posiadającą żadnego majątku ani zasobów finansowych, ani też żadnego dochodu poza skromnymi świadczeniami otrzymywanymi ze źródeł pomocy społecznej. W tej sytuacji uznać należy, że ewentualne nałożenie na skarżącą – w oparciu o zaskarżoną decyzję – obowiązku zwrotu określonej w niej należności w wysokości [...] zł, stanowiłoby znaczne obciążenie dla budżetu skarżącej i jej rodziny i w konsekwencji mogłoby spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody. Rozpoznawany wniosek należy w tej sytuacji uznać za uzasadniony w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a. Wypada przy tym jednak podkreślić, że zgodnie z § 6 tego przepisu, wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji zapewnia skarżącej tymczasową ochronę jej praw, gdyż rozstrzygnięcie Sądu w tym zakresie upada w razie wydania przez Sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Z tych wszystkich względów Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 w zw. z § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.