II SA/Lu 7/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. Ł., A. Ł., M. K. I. Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w zakresie kosztów sądowych p o s t a n a w i a zwrócić skarżącej M. K. ze środków Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, na jej koszt kwotę 750 zł (siedemset pięćdziesiąt złotych), tytułem nienależnie uiszczonego wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 8 lutego 2011 r. Referendarz tut. Sądu przyznał skarżącej M.K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2011 r., II SA/Lu 7/11 Sąd oddalił skargę M. K. i innych na wskazaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego . Następnie, jak wynika z akt sprawy pełnomocnik M. K. wniósł skargę kasacyjną od wyżej wymienionego wyroku, do której załączył dowód uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 750 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 239 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., strona, której przyznane zostało prawo pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym, w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. W niniejszej sprawie jak wskazano powyżej, skarżącej zostało przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, co oznacza, iż jest ona zwolniona z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania sądowego. W związku z powyższym uiszczony przez skarżącą wpis od wniesionej przez nią skargi kasacyjnej należało uznać za opłatę sądową uiszczoną nienależnie. Stosownie natomiast do przepisu art. 225 p.p.s.a. opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 225 i art. 239 pkt 4 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.