II SA/Lu 700/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska, Sędziowie Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz,, Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski (sprawozdawca), Protokolant Sekretarz sądowy Agata Jakimiuk, po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2016 r. na rozprawie sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie utrzymania czystości i porządku na terenie gminy p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie. P. Ś. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na uchwałę Rady Miejskiej w P. z dnia [...] r., Nr [...] w sprawie uchwalenia "Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy P.". Na rozprawie w dniu [...] r. Prokurator oświadczył, że cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Z akt sprawy wynika, że skarżący złożyła stosowne oświadczenie o cofnięciu skargi. W ocenie Sądu cofnięcie skargi jest dopuszczalne, gdyż nie istnieją przeszkody wyłączające skuteczność tej czynności. Ponieważ cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuacji postępowania, stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zachodzi podstawa do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania. Z powyższych względów orzeczono jak w postanowieniu