II SA/Lu 702/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 19 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. Z. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. Z. W. na decyzję Wojewody z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a przyznać M. Z. W. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Strona skarżąca na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na podstawie oświadczenia strony skarżącej referendarz sądowy ustalił, że strona skarżąca jest osobą w podeszłym wieku ([...] lat), samodzielnie prowadzącą gospodarstwo domowe, dożywotnio użytkującą dom, posiadającą udział w lesie i otrzymującą emeryturę w kwocie [...] złotych brutto. Strona skarżącą wykazała, że ma jej wydatki składają się koszty zakupu leków – od [...] do [...] złotych, koszt gazu – [...] złotych, koszt użytkowania telefonu – [...] złotych, koszt energii elektrycznej – [...] złotych, koszt zużycia wody – [...] złotych oraz koszty ogrzewania wynoszące w okresie grzewczym [...] złotych. W ocenie referendarza sądowego strona skarżąca wykazała, że poniesienie przez nią kosztów sądowych związanych z niniejszym postępowaniem spowoduje uszczerbek w jej kosztach utrzymania koniecznego. Koszty sądowe prócz wpisu sądowego od wniesionej skargi wynoszącego 500 złotych (§ 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.) oraz wpisu sądowego od potencjalnej skargi kasacyjnej wynoszącego 250 złotych (§3 w zw. z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi) każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192). Porównanie wysokości emerytury strony skarżącej do wysokości kosztów sądowych niniejszego postępowania wskazuje, że poniesienie przez stronę skarżącą tych kosztów w całości jak i w części na tyle zmniejszy jej dochód, iż nie będzie ona mogła pokryć z niego wydatków związanych z kosztami utrzymania koniecznego, niezależnie od ich rzeczywistej wysokości. Referendarz sądowy nie obdarzył bowiem wiarą tej części oświadczenia strony skarżącej, w którym określa ona wysokość swoich kosztów utrzymania koniecznego. Po pierwsze ze względu na to, że łączna wysokość tych kosztów, bez kosztów ogrzewania jest niemal równa wysokości dochodów strony skarżącej a po drugie ze względu na to, iż biorąc pod uwagę wysokość określonych przez stronę skarżącą kosztów ogrzewania i wysokość wykazanego przez nią dochodu nie sposób przyjąć, aby dochód ten mógł pokryć wydatki związane z kosztami ogrzewania. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.