II SA/Lu 703/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]., Nr [...] w przedmiocie udrożnienia i konserwacji rowu p o s t a n a w i a odrzucić skargę. D. L. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]., Nr [...] w przedmiocie udrożnienia i konserwacji rowu. Pismem z dnia 8 grudnia 2008r. wezwano skarżącego do podpisania skargi oraz do uiszczenia wpisu w wysokości 300 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Mimo upływu siedmiodniowego terminu od doręczenia wezwania dokonanego w dniu 12 grudnia 2008r., skarga nie została podpisana, a wpis nie został uiszczony, co powoduje odrzucenie skargi. Zgodnie bowiem z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą, każde pismo procesowe strony, a więc także i skarga, powinno zawierać podpis strony (...). Jeżeli strona nie wykona powyższego obowiązku przewodniczący wzywa ją do uzupełnienia braków w terminie 7 dni, a po bezskutecznym upływie zakreślonego terminu, w przypadku braków formalnych skargi, odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy. Zgodnie natomiast z art. 230 ustawy od skargi wszczynającej postępowanie przed sądem administracyjnym pobiera się wpis. Nieuiszczenie wpisu, pomimo wezwania dokonanego w trybie art. 220 § 1, również skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 220 § 3 ustawy. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji. Ubocznie należy wyjaśnić, że pismo J. L. z dnia 27 listopada 2008r. /k.176/, w którym oświadczył on, iż działając w imieniu skarżących E. K. i D. L. cofa skargę, nie mogło być uwzględnione, ponieważ J. L. nie przedstawił pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego przed Sądem. Ponadto z art. 220 § 1 ustawy wynika, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma (skargi), od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Brak wpisu uniemożliwia zatem uwzględnienie oświadczenia o cofnięciu skargi.