II SA/Lu 706/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Z. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru rozbiórki - w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. J. Z. w skardze na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją tą organ odwoławczy uchylił decyzję Starosty z dnia [...]r., znak: [...] wnoszącą sprzeciw do dokonanego przez Spółkę M. w L. zgłoszenia zamiaru rozbiórki budynku gastronomii wraz z zadaszeniem, zlokalizowanego na działce nr [...] położonej w K. i umorzył postępowanie I instancji. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie skarżąca, będąca użytkownikiem przedmiotowego budynku, podniosła, że wykonanie decyzji i "umożliwienie rozbiórki przedmiotowego budynku spowoduje niemożliwe do odwrócenia skutki". Sąd zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W świetle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przede wszystkim jednak wniosek o wstrzymanie musi dotyczyć orzeczenia nadającego się do wykonania, a taka sytuacja nie zachodzi w niniejszej sprawie. Zaskarżoną decyzją organ odwoławczy uchylił bowiem decyzję organu I instancji wnoszącą sprzeciw w sprawie zgłoszenia zamiaru rozbiórki obiektu budowlanego i umorzył postępowanie w sprawie. Decyzja o umorzeniu postępowania administracyjnego ze swej istoty nie podlega wykonaniu, gdyż "jej wykonanie" nie może wywołać żadnych skutków prawnych ani faktycznych, korzystnych lub niekorzystnych dla strony, dlatego wstrzymywanie jej wykonania jest pozbawione racjonalności. Z tych względów, orzeczono, jak w sentencji.