II SA/Lu 707/08

PostanowienieWSA w Lublinie2009-02-06

Skład orzekający: sędzia WSA Ewa Ibrom

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, uzasadniając przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że skarżąca wykazała brak możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania, co uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Skarżąca utrzymuje się z niskiej renty, nie posiada majątku poza nieruchomością wymagającą remontu i gruntami rolnymi, które nie są przez nią użytkowane z powodu niezdolności do pracy. W związku z tym, Sąd przyznał prawo pomocy w zakresie całkowitym.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła wniosku T. R. o przyznanie prawa pomocy w związku ze skargą na decyzję Wojewody zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę. Referendarz sądowy przyznał prawo pomocy w zakresie częściowym (zwolnienie od kosztów sądowych), ale pozostawił bez rozpoznania wniosek o ustanowienie radcy prawnego. Skarżąca złożyła sprzeciw, domagając się ustanowienia radcy prawnego.
Rozstrzygnięcie
Przyznano T. R. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego, o wyznaczenie którego zwrócono się do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. R. i J. R. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę na skutek wniosku T. R. o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a : przyznać T. R. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego, o wyznaczenie którego zwrócić się do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych . Postanowieniem z dnia 14 stycznia 2009 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie przyznał T. R. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych oraz pozostawił bez rozpoznania wniosek w zakresie żądania ustanowienia radcy prawnego i adwokata. Odpis tego postanowienia doręczono skarżącej w dniu 26 stycznia 2008 r. W dniu 29 stycznia 2009 r. złożyła ona sprzeciw, wskazując, iż domaga się ustanowienia radcy prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako: "ustawa", wobec wniesienia sprzeciwu w terminie, postanowienie z dnia 14 stycznia 2009 r. utraciło moc. Sprawa podlega zatem rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym. Wniosek skarżącej T. R. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego zasługuje na uwzględnienie. W myśl przepisu art. 245 § 1-3 ustawy przyznanie prawa pomocy może nastąpić w zakresie całkowitym albo częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje albo zwolnienie tylko od kosztów sądowych (całkowite lub częściowe) albo tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 ustawy). W ocenie Sądu skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jak wynika bowiem z wniosku o przyznanie prawa pomocy, skarżąca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe i utrzymuje się z niewysokiej renty z tytułu niezdolności do pracy. Skarżąca nie posiada żadnego majątku, poza wymagającym remontu domem o wielkości 40 m2 oraz gruntami rolnymi o powierzchni 3,99 ha, które w związku z całkowitą niezdolnością do pracy skarżącej nie są przez nią użytkowane. Z tych względów i na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło