II SA/Lu 711/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. i R. małż. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2008 r., nr WINB.ZOA.[...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego; - w zakresie wniosku skarżących o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi p o s t a n a w i a wniosek oddalić. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 października 2008 r. L. i R. małż. S. zostali wezwani do usunięcia braków formalnych skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2008 r., nr [...] – poprzez nadesłanie 2 odpisów skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie w tym przedmiocie doręczono skarżącym w dniu 30 października 2008 r. Pomimo upływu z dniem 6 listopada 2008 r. zakreślonego terminu, wymagane odpisy skargi nie zostały złożone. Następnie pismem z dnia 25 listopada 2008 r. (sprecyzowanym na skutek wezwania Sądu pismem z dnia 19 grudnia 2008 r.) skarżący wnieśli o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, dokonując jednocześnie czynności, której terminowi uchybili. We wniosku skarżący wskazali, iż uchybienie terminu nastąpiło z uwagi na zagubienie podczas remontu ich mieszkania wezwania Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi i dopiero po jego odnalezieniu mogli wykonać przedmiotowe wezwanie. W piśmie z dnia 15 stycznia 2009 r. (data wpływu do Sądu) skarżący wskazali na wezwanie Sądu, iż datą ustania przyczyny uchybienia terminu jest dzień 26 listopada 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Z akt sprawy nie wynika, żeby zachodziły okoliczności czyniące wniosek o przywrócenie terminu niedopuszczalnym (art. 86 § 2, art. 87 § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). W świetle wyjaśnień skarżących, zawartych w piśmie z dnia 15 stycznia 2009 r., iż przyczyna uchybienia terminu do uzupełnienia braków skargi ustała w dniu 26 listopada 2008 r., należało przyjąć, że wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony z zachowaniem siedmiodniowego terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a. W tej sytuacji wniosek skarżących o przywrócenie terminu do wniesienia skargi podlegał merytorycznemu rozpoznaniu. Zgodnie z przepisem art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 §1 i 2 p.p.s.a.). Podstawą zatem przesłanką upoważniającą Sąd do przywrócenia stronie terminu do dokonania danej czynności procesowej jest brak winy w uchybieniu terminowi, co strona musi uprawdopodobnić. Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W ocenie Sądu skarżący tej przesłanki nie wykazali. Za taką nie można bowiem uznać zagubienia dokumentów (wezwania Sądu) podczas remontu mieszkania. Okoliczność ta, zdaniem Sądu, nie stanowi nadzwyczajnej przeszkody, która uniemożliwiałaby zachowanie siedmiodniowego terminu od doręczenia wezwania do uzupełnienia braków skargi, lecz stanowi o zaniedbaniu stron. Podkreślić należy, że skarżący jednocześnie z wezwaniem do usunięcia braków skargi otrzymali wezwanie do uiszczenia wpisu i ten wpis uiścili w terminie, co świadczy o niezachowaniu należytej staranności w dbałości o własne interesy. Zatem, wobec nieuprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków skargi należało wniosek o przywrócenie terminu oddalić na podstawie przepisu art. 87 § 2 p.p.s.a. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.