II SA/Lu 712/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski, Sędzia WSA Jacek Czaja (spr.), Asesor WSA Małgorzata Fita, Protokolant Przemysław Gumieniak, po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2004 r. sprawy ze skargi J. D. na decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji o rejestracji pojazdu oddala skargę. Decyzją z dnia [...] nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania J. D. od decyzji Starosty z dnia [...] Nr [...] w sprawie zmiany terminu ważności badań technicznych samochodu osobowego marki Ford-USA Contour-Sport, nr rej. [...] stanowiącego własność J. D., utrzymało w mocy zaskarżona decyzję. W uzasadnieniu tej decyzji organ odwoławczy podniósł, iż możliwość uchylenia decyzji ostatecznej na podstawie art. 155 k.p.a. uzależniona jest od zgody strony oraz od uznania przez organ rozstrzygający sprawę w tym trybie, że za uchyleniem lub zmianą decyzji ostatecznej przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony, przy czym zapadające w tym trybie decyzje mają charakter uznaniowy. Organ odwoławczy wskazał, że jedną z ogólnych zasad kodeksu postępowania administracyjnego jest zasada trwałości decyzji ostatecznej (art. 16 § 1 k.p.a.). Decyzje administracyjne ostateczne są trwałe i mogą być zmienione lub uchylone tylko wówczas, gdy wynika to wprost z przepisów kodeksu postępowania administracyjnego lub z przepisów szczególnych. Jedną z możliwości zmiany lub uchylenia decyzji ostatecznej przewidują przepisy art. 154 § 1 i art. 155 k.p.a. Zmiana lub uchylenie decyzji na tej podstawie prawnej może dotyczyć zarówno decyzji wadliwych, jak i prawidłowych o ile za zmianą lub (uchyleniem) przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony. Przedmiotem postępowania prowadzonego na podstawie art. 154 i 155 k.p.a. jest przeprowadzenie weryfikacji wydanej już decyzji ostatecznej pod kątem czy za zmianą (uchyleniem) przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony. Według organu odwoławczego w niniejszej sprawie skarżący upatruje swój interes w możliwości uzyskania odszkodowania z firmy ubezpieczeniowej z tytułu szkody na pojeździe. Firma ubezpieczeniowa utrzymuje, że do dnia szkody samochód nie był poddany badaniom technicznym, a obowiązek ten powinien był nastąpić najpóźniej do dnia [...] listopada 2002 r. Organ odwoławczy podniósł, że zgodnie z art. 82 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 98, poz. 602 ze zm.), organ administracji rejestrujący pojazd po raz pierwszy wpisywał do dowodu rejestracyjnego termin technicznego badania pojazdu, a jeżeli pojazd był zarejestrowany – termin ten wpisywał uprawniony diagnosta, po stwierdzeniu pozytywnego wyniku badania technicznego. Pojazd został wyrejestrowany za granicą i sprowadzony do Polski bez tablic rejestracyjnych. W Polsce został ponownie zarejestrowany. W przypadku powtórnej rejestracji pojazdu termin następnego badania technicznego ustalany jest na jeden rok i liczy się go od dnia przeprowadzenia badania technicznego pojazdu w kraju. Badanie takie zostało przeprowadzone w dniu [...] listopada 1999 r. Nie ma więc podstawa do tego, aby zmieniać termin kolejnej rejestracji na dzień [...] grudnia 2000 r. Termin 3-letni odnosi się do pojazdów zarejestrowanych po raz pierwszy, zgodnie z art. 81 ust. 4 i 5 ustawy Prawo o ruchu drogowym. W przypadku sprowadzenia pojazdu z zagranicy, za dzień pierwszej rejestracji przyjmuje się dzień pierwszej rejestracji za granicą. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, złożył J. D. Skarżący zaskarżył powyższą decyzję w całości, zarzucając naruszenie: 1. prawa procesowego – art. 155 k.p.a. poprzez brak zajęcia stanowiska, a w każdym razie brak jasnej wypowiedzi, czy występuje w sprawie słuszny interes strony w żądaniu zmiany decyzji, 2. prawa materialnego – art. 81 Prawa o ruchu drogowym przez uznanie, że w przypadku powtórnej rejestracji pojazdu termin następnego badania technicznego określa się na 1 rok od dnia przeprowadzenia badania technicznego, w tym wypadku w kraju, podczas, gdy taki wymóg (badania po roku) nie wypływa z powyższego przepisu, winien być zachowany okres badań określony w czasie pierwszej rejestracji – w tym wypadku po 3 latach po pierwszej rejestracji. Mając powyższe na uwadze skarżący wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu skargi J. D. podniósł, iż organ wydający decyzję przedstawił obszerne wywody o warunkach zmiany decyzji na podstawie art. 155 k.p.a., ale nie odniósł tych wywodów do realiów sprawy, którą rozpatrywał. W rezultacie nie ma w decyzji wypowiedzi czy w tej konkretnej sprawie występuje słuszny interes strony do zmiany decyzji, czy nie. Skarżący podnosi, że organ I instancji ustalił, że ten interes jest godny ochrony. Z kolei organ II instancji przedstawił teoretyczne wywody nie odnosząc ich do stanu faktycznego sprawy. Zdaniem skarżącego w takiej sytuacji należy uważać, że ten słuszny interes strony nie został w postępowaniu zakwestionowany, a więc ma miejsce. W dalszej części uzasadnienia skargi skarżący podnosi, że stanowisko organu II instancji zawiera się w stwierdzeniu iż "w przypadku powtórnej rejestracji pojazdu termin następnego badania technicznego ustalony jest na jeden rok i liczy się go od dnia przeprowadzenia badania technicznego w kraju." Według skarżącego powyższy wywód pozostaje w sprzeczności z treścią art. 81 ust. 5 Prawa o ruchu drogowym, bowiem z ust. 4 i 5 art. 81 Prawa o ruchu drogowym jasno wynika, że okresowe badania techniczne przeprowadza się przed upływem trzech lat od dnia pierwszej rejestracji, zaś ust. 5 określa, że dotyczy to również pojazdów po raz pierwszy zarejestrowanych za granicą – w takim wypadku za dzień pierwszej rejestracji, o której mowa w ust. 4, przyjmuje się dzień pierwszej rejestracji za granicą. Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem skarżącego, badania techniczne powinny się odbywać przed upływem trzech lat od dnia pierwszej rejestracji za granicą, a nie przed upływem jednego roku od dnia badań przeprowadzonych przed rejestracją w kraju. Ponadto z przepisu tego skarżący wyprowadza wniosek, że ponowna rejestracja w okresie trzech lat od dnia pierwszej rejestracji nie ma wpływu na określenie daty badań, będzie to ten sam okres – okres trzech lat od dnia pierwszej rejestracji. Dotyczy to tak samo pojazdów po raz pierwszy zarejestrowanych za granicą, są więc one zrównane z pojazdami po raz pierwszy zarejestrowanymi w kraju. Skarżący podnosi także, że organ II instancji nie wypowiedział się dlaczego w sprawie nie zastosował cytowanego powyżej przepisu art. 81 ust. 5 w zw. z ust. 4 tego artykułu. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ustosunkowując się ponadto do zarzutu skarżącego odnośnie naruszenia art. 81 ust. 4 i 5 Prawa o ruchu drogowym, organ odwoławczy podniósł, że okresowe badania techniczne przeprowadza się przed upływem trzech lat od dnia pierwszej rejestracji. Jak wynika z dokumentów pojazd należący do J. D. po raz pierwszy został zarejestrowany za granicą. Następnie pojazd został wyrejestrowany i sprowadzony do Polski bez tablic rejestracyjnych i tutaj został zarejestrowany po raz drugi. Z powołanego zaś przepisu jasno wynika, że ma on zastosowanie tylko i wyłącznie do samochodów rejestrowanych po raz pierwszy, zarówno w kraju jak i poza jego granicami. W tym przypadku samochód został zarejestrowany po raz drugi, dlatego termin trzyletniego następnego badania technicznego nie może być zastosowany. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna i podlega oddaleniu. Przede wszystkim należy podnieść, że w myśl przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Dokonując kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji stwierdzić należy, iż decyzja ta oraz poprzedzająca ją decyzja organu I – instancji nie naruszają prawa. Zgodnie z przepisem art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2003 r., Nr 58, poz. 515), rejestracji pojazdu dokonuje, na wniosek właściciela, starosta właściwy ze względu na miejsce jego zamieszkania, wydając przy tym dowód rejestracyjny. W dowodzie rejestracyjnym umieszcza się dane przewidziane przepisami prawa, między innymi dane dotyczące badania technicznego pojazdu, o którym mowa w przepisie art. 81 cyt. ustawy. Zgodnie z § 1 tego przepisu, właściciel pojazdu samochodowego, ciągnika rolniczego, motoroweru lub przyczepy jest obowiązany przedstawiać go do badania technicznego. Pierwsze badanie techniczne jest przeprowadzane przed pierwszą rejestracją, a okresowe badanie techniczne pojazdu jest przeprowadzane corocznie, z zastrzeżeniem ust. 4-7 art. 81 cyt. ustawy. W ust. 4 art. 81 tej ustawy ustawodawca określił, że okresowe badanie techniczne przeprowadza się przed upływem 3 lat od dnia pierwszej rejestracji, następnie przed upływem 2 lat od dnia przeprowadzenia badania, a potem corocznie, przy czym zgodnie z § 5 zasada ta dotyczy również pojazdu zarejestrowanego po raz pierwszy za granicą. W tym przypadku za dzień pierwszej rejestracji przyjmuje się dzień pierwszej rejestracji za granicą. Zauważyć należy, że samochód skarżącego jakkolwiek po raz pierwszy zarejestrowany została za granicą, co zapewne miało miejsce w roku 1998 (data produkcji), to jednak już w dacie sprzedaży tego pojazdu skarżącemu owa rejestracja wygasła, gdyż pojazd został wycofany z ruchu. Oznacza to, że w dacie złożenia wniosku o ponowną rejestrację tego samochodu w Starostwie Powiatowym, nie był on pojazdem zarejestrowanym za granicą, w rozumieniu ustawy. Brak więc było podstaw do określenia przez organ administracji terminu kolejnego okresowego badania technicznego dłuższego niż jeden rok, bowiem ów przedłużony termin ma zastosowanie do pojazdów, które w okresie ważności pierwszego badania technicznego nie zostały wyrejestrowane. Kolejne zarejestrowanie pojazdu łączy się w tej sytuacji z koniecznością przeprowadzenia nowej oceny technicznej, co oznacza, że nie znajdują tu zastosowania zasady określone w przepisie art. 81 ust. 4 cyt. ustawy Prawo o ruchu drogowym w zakresie wydłużonych terminów do dokonania kolejnego badania technicznego. Na podkreślenie zasługuje także fakt, że sam skarżący dołączył do swojego wniosku z dnia 2 listopada 1999 r. zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu, wystawione przez uprawnioną stację kontroli pojazdów, z którego wynika, że termin następnego badania technicznego ustalony został na dzień 1 listopada 2000r. Takie określenie terminu wiązało organ administracji przy dokonywaniu rejestracji pojazdu, gdyż w sytuacji skarżącego – wobec braku przesłanek z art. 81 ust. 4 cyt. ustawy Prawo o ruchu drogowym do zastosowania 3-letniego terminu kolejnego badania technicznego – jedynie uprawniony diagnosta, po stwierdzeniu pozytywnego wyniku badania, mógł określić kolejny termin badania technicznego, co miało miejsce w omawianym przypadku. Z tych też względów oraz na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., nr 153, poz. 1271 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.