II SA/Lu 714/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska po rozpoznaniu w dniu 11 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. B. na czynności pracownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie wykonywania zadań służbowych p o s t a n a w i a odrzucić skargę. E. B. pismami z dnia 5 czerwca 2013 r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na czynności pracownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej . W uzasadnieniu wskazując, że nie potrafi on "albo być może nie chce przeprowadzić dokładnych wniosków" w sprawie przyznania jej zasiłku okresowego. W uzasadnieniu skargi E. B. wniosła także "o dokładne przeprowadzenie kontroli w GOPS ". W odpowiedzi na skargę Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej jako: "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na orzekanie w sprawach na decyzje administracyjne, postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty i postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, oraz inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi uczyniono sposób wykonywania obowiązków służbowych przez urzędnika zatrudnionego w Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej . Tego rodzaju skargę kwalifikować zatem należy, jako tzw. skargę obywatelską, o której mowa w art. 227 i n. k.p.a., której przedmiotem może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Wnosi się ją zaś do właściwych organów wymienionych w art. 229 k.p.a., a nie sądów administracyjnych, których kognicja nie obejmuje orzekania zarówno w sprawach tych skarg jak i sposobu ich rozpoznania. To zaś oznacza, że skarga E. B. wniesiona do tut. sądu jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.