II SA/Lu 715/04
PostanowienieWSA w Lublinie2004-12-23
Skład orzekający: Jerzy Drwal
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien umorzyć postępowanie na wniosek organu, który uwzględnił skargę w trybie art. 54 § 3 PPSA, mimo że organ nie przekazał akt sprawy w ustawowym terminie?Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie sądowoadministracyjne, uznając je za bezprzedmiotowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 PPSA. Organ, który uwzględnił skargę w trybie art. 54 § 3 PPSA, uchylił własną decyzję, co spowodowało, że postępowanie przed sądem stało się bezprzedmiotowe, nawet jeśli organ nie przekazał akt sprawy w ustawowym terminie.Stan faktyczny
K. U. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Kolegium, po rozpatrzeniu skargi, uchyliło własną decyzję i wystąpiło do sądu z wnioskiem o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego, powołując się na art. 54 § 3 PPSA. Skarżący zarzucał organowi naruszenie jego praw procesowych i uciążliwość działalności sąsiada. Sąd rozpoznał wniosek Kolegium o umorzenie postępowania.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowoadministracyjne.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. U. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [..]. Nr [..] w przedmiocie ograniczenia korzystania ze środków transportowych – w zakresie wniosku Kolegium o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego wobec uwzględnienia skargi w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne wywołane skargą K. U.
Z akt sprawy wynikało, że Burmistrz Miasta a, decyzją z dnia [..]. Nr [..] zakazał J. K. parkowania, garażowania, rozruchu i pracy urządzeń transportowych takich jak: samochód ciężarowy, autokar, autobus – na działce [..]3 przy ul. [..]
Po rozpoznaniu odwołania J. K., Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [..]. Nr [..] wydaną na mocy art. 138 § 2 kpa oraz art. 363 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania.
W świetle uzasadnienia decyzji organu odwoławczego podstawowym warunkiem umożliwiającym zastosowanie przez organ I instancji przepisu art. 363 ustawy Prawo ochrony środowiska jest wykazanie aby eksploatacja urządzeń i środków transportowych miała ujemny wpływ na środowisko i pogarszała jego stan. Organ I instancji nie wyjaśnił i nie wykazał na czym polegało pogorszenie stanu środowiska wywołane korzystaniem i używaniem środków transportowych na działce Nr [..] przy ul.[..]. Zebranie dowodów wskazujących na przekroczenie norm obowiązujących w zakresie emisji hałasu, czy też na wprowadzaniu do środowiska szkodliwych substancji lub energii na skutek pracy urządzeń (środków transportowych) na tej działce – było niezbędnym warunkiem do zastosowania art. 363 Prawa ochrony środowiska ale w sytuacji, kiedy zachodzi potrzeba ograniczenia negatywnego oddziaływania na środowisko.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie , K. U. zarzucił, że Kolegium uniemożliwiło mu przedstawienie swoich uwag bowiem w momencie zapoznawania się z aktami , wynik sprawy był przesądzony z uwagi na wydaną przez organ odwoławczy decyzję kasacyjną przekazującą sprawę do ponownego rozpoznania.
Skarżący zarzucił ponadto, że pozbawiono go prawa do spokojnego życia i korzystania z mieszkania (domu) z powodu tolerowania przez Urząd Miejski prowadzonej uciążliwej działalności związanej z używaniem przez sąsiada ciężkiego sprzętu spalinowego – w postaci dwóch samochodów ciężarowych, trzech autobusów i podnośnika spalinowego na działce o pow. 1000 m2
Samorządowe Kolegium Odwoławcze , po rozpatrzeniu skargi K. U., decyzją z dnia [..]. Nr [..] wydaną na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 10 § 1 kpa, uchyliło własną decyzję z dnia [..]. Nr [..].
Uzasadniając decyzję autokasacyjną Kolegium wskazało, że skarżący nie brał udziału w postępowaniu administracyjnym poprzedzającym wydanie zaskarżonej decyzji. Kolegium podało, że zgodnie z art. 10 § 1 kpa organ administracji publicznej obowiązany jest zapewnić stronie czynny udział, w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić jej wypowiedzenie się co do zebranych dowodów.
W ocenie organu stan faktyczny sprawy umożliwia uwzględnienie skargi K. U. i uchylenie decyzji na podstawie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając wniosek Kolegium o umorzenie postępowania – zawarty w piśmie z dnia [..]r. Nr [..] – z uwagi na uwzględnienie skargi w całości, zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, organ którego działanie lub bezczynność zaskarżono , może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy,
Z akt sprawy wynikało, że K. U. wniósł skargę do Sądu za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego .
Skarga datowana 22 września 2004r. wpłynęła do organu w dniu 23 września 2004r. (data wpływu pisma). Skargę nadano w placówce pocztowej w dniu 22 września 2004r. (data stempla pocztowego).
Kolegium rozpatrzyło skargę dniu 11 października 2004r. wydając decyzję o uchyleniu zaskarżonej przez K. U. decyzji oraz przekazało do Sądu w dniu 22 października 2004r. wniosek o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego przedkładając jednocześnie skargę wraz z poświadczonymi za zgodność z oryginałem kserokopiami decyzji z dnia [..] . Nr [..] oraz decyzji z dnia [..]. Nr [..].
Stosownie do art. 54 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, organ którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.
W rozpoznawanej sprawie Sądowi nie przekazano akt sprawy administracyjnej w trzydziestodniowym terminie od dnia wniesienia skargi.
Zamiast odpowiedzi na skargę, Kolegium przedstawiło wniosek o umorzenie postępowania sądowego wywołanego wniesioną skargą K. U..
Organ uzasadniał swój wniosek uchyleniem zaskarżonej decyzji – w wyniku uwzględnienia skargi K. U.
W dniu 10 grudnia 2004r. do Sądu wpłynęło poświadczone za zgodność z oryginałem – potwierdzenie doręczenia w dniu 26 października 2004r. K. U. decyzji Kolegium o uchyleniu zaskarżonej decyzji.
Z akt sprawy wynikało, że K. U. nie wniósł skargi na decyzję Kolegium z dnia [..].
Odnosząc się do wniosku Kolegium o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego, Sąd miał na uwadze, że umorzenie postępowania ze względu na jego bezprzedmiotowość może być spowodowane różnymi przyczynami.
Ustawodawca w art. 161 § 1 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wymienia przyczyny bezprzedmiotowości postępowania wywołane skutecznym cofnięciem skargi przez skarżącego czy też w sytuacji kiedy dochodzi do śmierci strony.
W myśl art. 161 § 1 pkt 3 cyt. ustawy, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w przypadku gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
W rozpatrywanej sprawie w świetle poczynionych ustaleń postępowanie stało się bezprzedmiotowe (w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3) i podlegało umorzeniu na tej podstawie.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w postanowieniu.
kg.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło