II SA/Lu 716/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 20 września 2006 r. sygn. akt II SA/Lu 952/05 w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie samowoli budowlanej p o s t a n a w i a odrzucić skargę o wznowienie postępowania. Pismem z dnia 23 października 2008 r. M. K. złożyła skargę o wznowienie postępowania w sprawie sygn. akt II SA/Lu 952/05. Jak wskazuje skarżąca sprawa była rozpoznawana na rozprawie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie dnia 20 września 2006 r. w której nie uczestniczyła z powodu spóźnienia i na której to rozprawie zapadł wyrok, z którym skarżąca się nie zgadza. Jej zdaniem Sąd nie wziął pod uwagę ugody z 1980 r., która dotyczy nieruchomości skarżącej. W związku z tym składa skargę o wznowienie postępowania. Skarżąca nie podała ustawowych podstaw na jakich opiera swą skargę o wznowienie postępowania, przytaczając jedynie twierdzenia, iż nie zgadza się na takie rozstrzygnięcie sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozpatrując przedmiotową skargę, zważył, co następuje: W świetle art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270) można żądać wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem. Przesłanki wznowienia postępowania określone są w przepisach art. 271 – 273 powołanej ustawy. Stosownie do art. 271 ustawy można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności: 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. Można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1 ustawy). Wznowienia postępowania można żądać również na tej podstawie, że 1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; 2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa (art. 273 § 1 ustawy). Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2 ustawy). Przesłanką wznowienia postępowania jest także późniejszego wykrycie prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy (art. 273 § 3 ustawy). Postępowanie w przedmiocie wznowienia toczy się dwuetapowo: w pierwszej kolejności Sąd bada czy skarga została wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, a w razie braku jednego z tych wymagań Sąd wniosek odrzuci. (art. 280 § 1 ustawy). Dopiero w kolejnej fazie postępowania w razie stwierdzenia, że zachodzą przesłanki wznowienia, Sąd ocenia czy rzeczywiście zachodzą przytoczone przez stronę podstawy wznowienia, a następnie rozstrzyga merytorycznie sprawę na nowo. Badając złożoną przez M. K. skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 20 września 2006 r., sygn. akt II SA/Lu 952/05 stwierdzić należy, że skarżąca nie wskazała żadnej z podstaw wznowienia, które enumeratywnie wskazane są w przytoczonych przepisach art. 271-273 ustawy. Powoływana przez M. K. ugoda zawarta w 1980 r. nie stanowi przesłanki wznowienia postępowania sądowo-administracyjnego. Z tych względów należało odrzucić skargę.