II SA/Lu 719/07

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 25 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S.P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2007 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o określeniu środowiskowych uwarunkowań na realizację przedsięwzięcia p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. S.P. w skardze z dnia 23 sierpnia 2007 r. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od opłat sądowych. Wobec tego, że wniosek nie został złożony na urzędowym formularzu działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "ppsa", wezwano skarżącą do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie tygodnia od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wraz z wezwaniem skarżącej przesłano urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF. W zakreślonym terminie (data stempla pocztowego) skarżąca złożyła wypełniony urzędowy formularz winsoku o przyznanie prawa pomocy wnosząc o zwolnieni w całości od kosztów sądowych. Wobec tego, że skarżąca wniosek o przyznanie prawa pomocy uzasadniła wydatkami na zakup leków, odzieży, wyżywienie, opału i rehabilitację nie konkretyzując wysokości tych wydatków wezwano ją do nadesłania oświadczenia wskazującego wysokość stałych miesięcznych kosztów utrzymania gospodarstwa domowego i zakupu leków oraz dokumentów poświadczających wysokość tych wydatków. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca nadesłania oświadczenie, w którym nie wskazała wysokości stałych miesięcznych kosztów utrzymania gospodarstwa domowego i oświadczyła, że nie posiada dokumentów poświadczających wysokość wydatków na zakup leków za ostatnie trzy miesiące. W dalszej części oświadczenia skarżąca wskazała, że jest stałą pacjentką Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w Zamościu, gdzie leczy się na szereg schorzeń oraz w związku z tym ponosi stałe wydatki na zakup leków, których nie sprecyzowła, co do wysokości. Do oświadczenia skarżąca dołączyła zaświadczenie lekarskie z dnia [...] marca 2007 r. i zaświadczenie lekarskie z dnia [...] października 2007 r., z których wynika jedynie, iż w okresie od [...] marca 2007 r. do [...] marca 2007 r. była hospitalizowana i, iż leczy się na schorzenia kręgosłupa i stawów. Referendarz sądowy stwierdził, że: Wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ppsa przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przesłanki przyznania prawa pomocy osobie fizycznej sformułowane w art. 246 § 1 pkt 2 ppsa oparte są na zwrotach szacunkowych, których samodzielne stosowanie wywołuje konieczność oszacowania wystąpienia określonego w zwrocie szacunkowym stanu faktycznego. Dlatego oceniając zasadność wniosku należy wziąć pod uwagę z jednej strony wysokość obciążeń finansowych związanych z danym postępowaniem, a z drugiej możliwości finansowe strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy. Przy czym muszą być to możliwości realne, istniejące w chwili składania wniosku. Ciężar dowodu okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na stronie wnoszącej o jego przyznanie. Przytoczone we wniosku strony okoliczności, jak również przedstawione przez nią dokumenty powinny, zatem wskazywać na okoliczności uzasadniające przyznanie prawa pomocy. Przesłanką przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym jest możliwość powstania w związku z koniecznością ponoszenia pełnych kosztów postępowania uszczerbku utrzymania koniecznego dla strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy i jej rodziny. Aby oszacować czy w konkretnej sprawie poniesienie pełnych kosztów postępowania wiązać się będzie dla strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy z uszczerbkiem utrzymania koniecznego ustalić należy, jak wysokie są koszty utrzymania koniecznego strony wnoszącej. Jedynie ustalenie wysokości kosztów utrzymania koniecznego pozwala na określenie realnych możliwości finansowych strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy. A tym samym na porównanie wysokości obciążeń finansowych związanych z danym postępowaniem z możliwościami finansowymi strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy. Nie wykazanie zaś przez stronę wysokości kosztów utrzymania koniecznego uniemożliwia określenie realnych możliwości finansowych strony a zarazem ich porównanie do obciążeń finansowych związanych z kosztami konkretnego postępowania. Skarżąca w nadesłanym oświadczeniu nie wskazała wysokości stałych miesięcznych kosztów utrzymania gospodarstwa domowego i kosztów zakupu leków, czym uniemożliwiła dokonanie oceny zasadności swojego winsoku o przyznanie prawa pomocy. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ppsa i art. 246 § 1 pkt 2 ppsa należało orzec jak w postanowieniu.