II SA/Lu 726/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. H. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych w sprawie ze skargi T. H. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. Strona skarżąca na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ustalenie występowania uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego wymaga porównania obciążeń związanych z niniejszym postępowaniem do realnych możliwości płatniczych strony, przy uwzględnieniu wysokości kosztów utrzymania koniecznego strony skarżącej i jej rodziny. Strona skarżąca w sprawie niniejszej postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 5 lutego 2010 r. zwolniona została od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Skoro więc strona skarżąca nie musi w niniejszym postępowaniu ponosić kosztów sądowych żądanie zwolnienia jej od obowiązku ich ponoszenia jest bezzasadne. Nie można bowiem przyjąć aby koszty te stanowiły obciążenie związane z niniejszym postępowaniem a tym samym porównać ich wysokości do realnych możliwości płatniczych strony, przy uwzględnieniu wysokości kosztów utrzymania koniecznego strony skarżącej i jej rodziny. Dlatego referendarz sądowy odmówił zwolnienia strony skarżącej od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało orzec jak na wstępie.