II SA/Lu 727/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. i J. małżonków G. na postanowienie Wojewody z dnia[...]r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności środka odwoławczego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. W dniu 4 listopada 2010 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarga H.i J. małżonków G. na postanowienie Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności środka odwoławczego. Przedmiotową skargę wniósł i podpisał, w imieniu skarżących radca prawny M.G., jako ich pełnomocnik. Wobec powyższego zarządzeniem z dnia 1 grudnia 2010 r. Sąd zobowiązał radcę prawnego M. G. do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis tego zarządzenia został doręczony w dniu 8 grudnia 2010 r. (k. 13). Mimo upływu zakreślonego terminu wskazane wyżej wezwanie nie zostało wykonane. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Skarga, jako pierwsze pismo strony w postępowaniu sądowym powinna spełniać określone wymagania, o których mowa między innymi w art. 46 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), powoływanej dalej jako: "ustawa". Przepis ten przewiduje, że do pisma strony należy dołączyć pełnomocnictwo, jeśli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 3 ustawy sąd jest zobowiązany do odrzucenia skargi w przypadku nie uzupełnienia jej braków formalnych w wyznaczonym terminie. W rozpoznawanej sprawie mimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o skutkach jego niewykonania, nie został usunięty brak formalny skargi, co uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy, zobligowany był do odrzucenia skargi.