II SA/Lu 728/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Marcin Małek po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi Z. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie usług opiekuńczych p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 29 października 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie ustanowił skarżącemu adwokata, którego Okręgowa Rada Adwokacka w L. wyznaczyła w osobie adwokat A. S.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 8 marca 2016 r. oddalił skargę Z. W. oraz przyznał ww. pełnomocnikowi wynagrodzenia za udział w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji. Następnie pełnomocnik skarżącego sporządził opinię o braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej od wskazanego wyroku, za co postanowieniem referendarza sądowego z dnia 6 czerwca 2016 r. otrzymał należne wynagrodzenie. W dniu 8 lipca 2016 r. skarżący zwrócił się o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego podając, że jest osobą samotnie gospodarującą, nie posiadającą żadnych zasobów finansowych ani majątku. Źródłem utrzymania skarżącego jest świadczenie ZUS w kwocie [...]zł netto. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z regulacją z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) - zwanej dalej w skrócie: p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo to może być przyznane w zakresie częściowym lub całkowitym (art. 245 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie jednak z art. 249a p.p.s.a. jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. W ocenie referendarza sądowego postępowanie z wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego z urzędu w przedmiotowej sprawie stało się zbędne, a zatem postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy należy umorzyć. Jak już bowiem wcześniej wskazano prawomocnym postanowieniem z dnia 29 października 2015 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienia zawodowego pełnomocnika (adwokata) z urzędu. Stronie zostało zatem już przyznane prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu, co z kolei oznacza, że ponowny wniosek w tym przedmiocie jest bezprzedmiotowy. Strona nie może skutecznie domagać się od sądu przyznania kolejnego prawa pomocy ponieważ jej prawo w tym zakresie zostało skonsumowane prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 29 października 2015 r. Wyznaczenie przez ORA adwokata z urzędu, zastępowanie przez niego strony w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji i sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, stanowiło wykonanie wydanego w sprawie postanowienia o przyznaniu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Konkludują, Sąd (referendarz sądowy) nie może wydać ponownego rozstrzygnięcia o przyznaniu prawa pomocy w postaci ustanowienia pełnomocnika z urzędu w sytuacji gdy prawo pomocy w takim zakresie zostało już stronie udzielone prawomocnym postanowieniem. W tym stanie rzeczy rozpoznanie wniosku strony w przedmiocie ustanowienia radcy prawnego stało się zbędne i postępowanie w tym zakresie podlega umorzeniu na podstawie art. 249a p.p.s.a.