II SA/Lu 729/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Kierek, Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak, Wiesława Achrymowicz (spr.) asesor WSA, Protokolant stażysta Tomasz Wójcik, po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2004 r. sprawy ze skargi W. A. na decyzję Wojewody z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa i odmowy uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Starosty Powiatu z dnia [...]. znak [...]; II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego W. A. kwotę 10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Starosta Powiatu decyzją z dnia [...]marca 2003r. stwierdził naruszenie prawa przy wydaniu decyzji z dnia [...] maja 2001r. Nr [...], udzielającej M.C. pozwolenia na przebudowę budynku gospodarczego na cele mieszkalne na działce o numerze ewidencyjnym 574/1, położonej w K.D. przy ul. L., polegające na pominięciu przyznania przymiotu strony w postępowaniu administracyjnym W.A. które jednak nie miałoby wpływu na treść badanej decyzji administracyjnej, stąd pozostaje ona w mocy. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazał unormowanie art. 146 § 2 k.p.a. oraz art. 151 § 2 k.p.a. Podniósł w uzasadnieniu, że przebudowa budynku gospodarczego na cele mieszkalne ograniczona została do robót wewnętrznych, wykończeniowych, bez jakichkolwiek zmian w elewacji. Natomiast doświetlenie pomieszczeń znajduje się wewnątrz obiektu, za istniejącymi na zewnątrz wrotami. Po rozpatrzeniu odwołania W.A., Wojewoda decyzją z dnia [...] maja 2003r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. W uzasadnieniu wskazał, że wznowienie postępowania administracyjnego oznacza konieczność przeprowadzenia w całości postępowania w granicach wymaganych zakresem przepisów prawa materialnego, odnoszących się do okoliczności konkretnej sprawy. W sprawie niniejszej projekt budowlany w pkt 1.3. części opisowej wskazywał zakres prac, które nie obejmują zmian elewacji budynku, a zatem nie obejmują wykonania okna. Aneks do opinii w pkt A.2. stwierdza, że wskaźnik doświetlenia jest spełniony przy już istniejących oknach zewnętrznych, wykonanych w miejscu drewnianych wrót. Stąd brak udziału odwołującego się w uprzednim postępowaniu administracyjnym, mającym za przedmiot udzielenie pozwolenia na roboty budowlane z jednoczesnym zatwierdzeniem projektu ich realizacji, stanowi wadliwość ściśle formalną, pozostającą bez wpływu na zastosowanie przepisów prawa materialnego, a w konsekwencji na treść decyzji. Na powyższe skargę złożył W.A., wnosząc o uchylenie obu decyzji organów architektoniczno-budowlanych, wydanych w toku instancji. Zarzucił naruszenie unormowań ustawy Prawo budowlane poprzez udzielenie zezwolenia na wybudowanie w ścianie stodoły okna, pomimo, iż odległość jej usytuowania od granicy z działką skarżącego wynosi zaledwie 1,4 m. Decyzja udzielająca pozwolenie na przebudowę budynku gospodarczego na cele mieszkalne nie uwzględniła bowiem zmiany stanu prawnego, wprowadzającej nowy przebieg granicy jego działki z działką inwestora, wynikający z rozgraniczenia mocą orzeczenia sądowego. Nie godził się z wykładnią, przyjętą przez organ rozstrzygający, zapisów opisowej części projektu budowlanego, gdy miałby on stwierdzać istnienie okien zewnętrznych w miejscu drewnianych wrót. Skarżący prezentował stanowisko, iż uprzednio tego elementu elewacji nie było, a został wprowadzony mocą kwestionowanego projektu budowlanego. W odpowiedzi na skargę ,Wojewoda wnosił o jej oddalenie, jako bezzasadnej. Wskazał na zapis pkt 2.3. opisowej części projektu budowlanego o pozostawieniu bez zmian stolarki okiennej i drzwiowej, w pozostałym zakresie podtrzymując prawną argumentację, leżącą u podstaw zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w postępowaniu sądowoadministracyjnym kontroli poddana została działalność organów administracji publicznej w aspekcie jej legalności, przy odwołaniu się do stanu prawnego, obowiązującego w dacie wydania rozstrzygnięcia drugoinstancyjnego, zważywszy zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, przewidzianą unormowaniem art. 15 k.p.a. , nakładającą na organ rozpatrujący odwołanie obowiązek ponownej analizy całokształtu okoliczności sprawy, w świetle zgromadzonych dowodów, zarówno w aspekcie faktycznym, jak też prawnym. Na wstępie prawnych rozważań należy podzielić stanowisko organu drugiej instancji, gdy co do zasady stwierdza w uzasadnieniu swej decyzji, iż wobec wznowienia postępowania administracyjnego, właściwy organ ma obowiązek przeprowadzenia ponownie postępowania wyjaśniającego odnośnie wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, statuuowany dyspozycją art. 149 § 2 k.p.a. W objętym sądową kontrolą postępowaniu administracyjnym, organy architektoniczno-budowlane, podejmujące rozstrzygniecia w toku instancji, wskazanemu ustawowemu obowiązkowi nie uczyniły zadość. Całkowicie pominęły bowiem kwestię przebiegu granic nieruchomości, objętej decyzją z dnia [...]maja 2001r. , udzielającą pozwolenia na roboty budowlane z zatwierdzeniem projektu ich realizacji, w szczególności na odcinku z działką skarżącego, gdy zarzucając tę wadliwość jednocześnie wskazywał sygnaturę sprawy zakończonej przed sądem powszechnym, mającej za przedmiot dokonanie rozgraniczenia, a w świetle podnoszonych twierdzeń , skutkującym zmianą obrazu granic działki inwestora w stosunku do wykazywanego na mapie, załączonej do projektu budowlanego, stanowiącego integralną cześć decyzji udzielającej pozwolenia na roboty budowlane. Okoliczność ta, pominięta przez organy architektoniczno-budowlane, rozstrzygające w toku instancji, ma istotne znaczenie, gdy rozważać wymogi, przewidziane dla skutecznego ubiegania się o pozwolenie na roboty budowlane z zatwierdzeniem ich projektu, statuowane unormowaniami art. 32-34 ustawy z dnia 07 lipca1994r. Prawo budowlane, a dalej te przewidziane aktami wykonawczymi. Dopiero w wyniku usunięcia w dalszym toku postępowania administracyjnego naruszeń, ustawowo określonych, wymogów prawidłowego procedowania, właściwy organ po zgromadzeniu niezbędnego materiału dowodowego, uzyska podstawę do zasadnego, jednoznacznego przesądzenia prawnej racji stanowiska skarżącego, z wyczerpującym odniesieniem do wszystkich podnoszonych przez skarżącego zarzutów, a skierowanych ku podważeniu prawidłowości materialnoprawanych przesłanek przyjętych za rozstrzygające dla merytorycznej treści powziętych decyzji, a które winno znaleźć wyraz poprzez wyczerpujące omówienie w uzasadnieniu tych wydanych ponownie, w wyniku przeprowadzonego we wskazanym zakresie postępowania wyjaśniającego. Kontrolowane decyzje, wydane w dotychczasowym toku postępowania, w uzasadnieniach nie zawierają przedstawienia argumentacji faktycznej i prawnej stanowiska organu, wyrażonego w ich osnowie, w sposób odpowiadajacy wymogom z art. 107 § 3 kpa. Skarżący wywodząc zmieniony, a pominięty obraz granic nieruchomości inwestora w wyniku rozgraniczenia, gdy organ miał poprzestać na już nieaktualnym , w toku postępowania administracyjnego w dalszej konsekwencji akcentował niezgodności z prawem budowlanym zapisów projektu budowlanego w odniesieniu do okna od strony jego działki oraz projektowanego przebiegu instalacji od już istniejących przyłączy. Te zarzuty podlegać mogą prawidłowemu rozpoznaniu po wyjaśnieniu przebiegu granic przedmiotu prawa własności inwestora, o czym wyżej. Organ też winien przy ponownym rozpoznaniu sprawy rozważyć prawne znaczenie już zrealizowanego zakresu inwestycji. Stwierdzone wadliwości procedowania organów administracji, w toku wznowionego postępowania, stanowią naruszenie dyspozycji art. 7 k.p.a. w związku z art. 77§ 1 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a. , a ich znaczenie podlega prawnej ocenie, jako istotne dla wyniku rozpoznania sprawy. Z tych względów, na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" i przy zastosowaniu art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt I sentencji. Orzeczenie o kosztach postępowania sądowoadministracyjnego uzasadnia art. 200 ostatnio powołanej ustawy.