II SA/Lu 731/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 28 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego - w zakresie wniosku P. W. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. W dniu 7 września 2015 r. (data nadania) P. W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję kasacyjną Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. Jako, że skarżący nie załączył do powyższej skargi jej odpisów w odpowiedniej ilości, Sąd wezwaniem z dnia 12 października 2015 r. zobowiązał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 2 egzemplarzy odpisów skargi – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie, pod tym samym rygorem, na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 października 2015 r., wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości [...] zł. Powyższe wezwania zostały prawidłowo doręczone skarżącemu w dniu 15 października 2015 r. (potwierdzenie odbioru – k. 12 akt sądowych). W odpowiedzi na te wezwania skarżący w dniu 19 października 2015 r. (data nadania) złożył na urzędowym formularzu (druk "PPF") wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Ponadto skarżący złożył pismo, w którym postulował, by do złożenia brakujących dwóch egzemplarzy odpisów skargi Sąd zobowiązał Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Skarżący prośbę tę uzasadnił tym, iż nie posiada środków finansowych na zakup tuszu do drukarki, zaś w razie wykonania przez niego odpisów skargi ręcznie zachodzi obawa, że Sąd nie będzie w stanie rozczytać ich treści. W konsekwencji w zakreślonym terminie, który upłynął w dniu 22 października 2015 r., skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi poprzez złożenie 2 egzemplarzy jej odpisów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., jako dalej "p.p.s.a."), prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. Oczywista bezzasadność skargi zachodzi wówczas, gdy bez głębszej analizy prawnej, "na pierwszy rzut oka", nie ulega wątpliwości, że skarga nie może być uwzględniona. Ma to miejsce zwłaszcza wtedy, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia (por. M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Wolters Kluwer, Warszawa 2011, s. 731). Jedną z podstaw do odrzucenia skargi jest – w myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. – sytuacja, w której strona skarżąca, pomimo wezwania, nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z taką sytuacją mamy zaś do czynienia w niniejszej sprawie. Stosownie do art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony (a więc również do skargi) należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale siedmiu sędziów z dnia 18 grudnia 2013 r. (sygn. akt I OPS 13/13, publ. ONSAiWSA 2014/3/39), niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Z powyższego wynika, że obowiązek usunięcia braku formalnego skargi, polegającego na niezałączeniu do niej odpowiedniej ilości jej odpisów (adekwatnej do liczby stron postępowania), spoczywał na skarżącym i nie mógł zostać przeniesiony ani na Sąd, ani też na inną stronę postępowania, w tym na organ, który wydał zaskarżoną decyzję. Skarżący zaś - pomimo doręczenia mu w dniu 15 października 2015 r. stosownego wezwania do usunięcia przedmiotowego braku oraz upływu zakreślonego w tym wezwaniu terminu - bezspornie wskazanego obowiązku dotychczas nie wykonał. Powyższe okoliczności pozwalają uznać, że skarga P. W. podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., a tym samym odpowiada ona wymogom skargi oczywiście bezzasadnej. W tej sytuacji żądanie strony skarżącej dotyczące przyznania prawa pomocy – w myśl art. 247 p.p.s.a. – nie zasługuje na uwzględnienie. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.