II SA/Lu 739/13

PostanowienieWSA w Lublinie2014-02-13

Skład orzekający: Jacek Czaja, Joanna Cylc-Malec, Witold Falczyński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą w sprawie dotyczącej zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest dopuszczalne i jakie są tego konsekwencje proceduralne?
Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie, uznając cofnięcie skargi za dopuszczalne, ponieważ nie stwierdzono, aby miało ono na celu obejście prawa lub utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. W związku z cofnięciem skargi, sąd zwrócił skarżącemu uiszczony wpis od skargi.
Stan faktyczny
Skarżący W. S. złożył skargę na uchwałę Rady Gminy w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Następnie pełnomocnik skarżącego cofnął skargę. Sąd rozpoznał sprawę w przedmiocie dopuszczalności cofnięcia skargi i jego konsekwencji.
Rozstrzygnięcie
Sąd umorzył postępowanie i zwrócił skarżącemu kwotę 300 zł z tytułu uiszczonego wpisu od skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Czaja (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędzia NSA Witold Falczyński, Protokolant Referent Bartłomiej Maciak, po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2014 r. na rozprawie sprawy ze skargi W. S. na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia I. umorzyć postępowanie; II. zwrócić W. S. kwotę 300 (trzysta) zł z tytułu uiszczonego wpisu od skargi, którą wypłacić z sum budżetowych Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. W dniu 10 lipca 2013 r. W. S., reprezentowany przez pełnomocnika adwokat J. T.-K., złożył skargę do Sądu na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia 30 listopada 2012 r., nr [...], w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W dniu 12 lutego 2014 r. do Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącego, w którym pełnomocnik oświadczył, że w imieniu skarżącego cofa skargę wniesioną w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę i sąd jest tą czynnością związany. Jednakże sąd uzna cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl zaś art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą okoliczności wskazujące na to, iż cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowoduje utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Dlatego też – stosownie do powołanego art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. – postępowanie należało umorzyć. Wobec cofnięcia skargi przez skarżącego Sąd zobowiązany był, w myśl art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzec z urzędu o zwrocie na jej rzecz kwoty 300 zł z tytułu opłaconego wpisu od skargi. W świetle bowiem tego przepisu sąd, działając ex officio, zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma cofniętego. Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło