II SA/Lu 740/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Sidor po rozpoznaniu w dniu 17 września 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. i T. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie zwrotu działek p o s t a n a w i a odrzucić skargę M. K . M. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie zwrotu działek na wniosek T. K . W wykonaniu wezwania Sądu do sprecyzowania czy skargę składa osobiście czy też działając jako pełnomocnik swojej żony T. K., skarżący wskazał, że "wnosi skargę osobiście", jednocześnie załączył pełnomocnictwo udzielone mu przez T. K . Sąd zważył, co następuje: Skarga złożona osobiście przez M. K. nie może być rozpoznana merytorycznie, lecz podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej "ppsa". W świetle art. 50 ppsa – uprawnionym do wniesienia skargi jest bowiem każdy, kto ma w tym interes prawny (...). Przez interes prawny rozumie się natomiast (w orzecznictwie i doktrynie) - związek między sferą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego skargę a zaskarżonym aktem. Związek ten wynika z przepisów prawa materialnego, które przewidują w określonym stanie faktycznym i w odniesieniu do określonego podmiotu możliwość wydania określonego aktu lub podjęcia określonej czynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a ppsa. Ze skargą do sądu administracyjnego może więc wystąpić wyłącznie podmiot, który wykaże związek pomiędzy swoją sytuacją prawną i normą prawa materialnego, procesowego lub ustrojowego (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis Warszawa 2009, s. 275, uzasadnienie uchwały NSA z dnia 11 kwietnia 2005 r., OPS 1/04, ONSAiWSA 2005 Nr 4, poz. 62). Skarżący M. K. nie wykazał, by posiadał interes prawny do wniesienia we własnym imieniu skargi w niniejszej sprawie, gdyż zaskarżona decyzja została skierowana do jego żony T. K. i brał on udział w postępowaniu administracyjnym wyłącznie w charakterze jej pełnomocnika - skarżący nie jest więc legitymowany do wniesienia własnej skargi w niniejszej sprawie, natomiast legitymowana jest T. K., której pełnomocnikiem jest M. K. Z tych względów - na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa - należało orzec, jak w sentencji postanowienia.