II SA/Lu 743/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Kierek, Sędziowie Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak (sprawozdawca), Protokolant Asystent sędziego Beata Skubis-Kawczyńska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi T. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki w decyzji Wójta Gminy o przyznaniu specjalnego zasiłku celowego I. oddala skargę; II. przyznaje [...] D. S. - N. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę 292,80 zł (dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym 52,80 zł (pięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy) należnego podatku od towarów i usług. Postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...], wydanym z upoważnienia Wójta Gminy na podstawie art. 113 § 1 i 3 k.p.a., sprostowano z urzędu błąd pisarski występujący w szóstym wersie podstawy prawnej decyzji z dnia [...] r. [...] w ten sposób, że w miejsce wyrażenia "złożonych dnia 2007/05/31 oraz 2007/06/29 przez W. T." wpisano wyrażenie: "złożonych dnia 2007/05/31 oraz 2007/06/04 (dat. 2007/06/02) przez W. T." oraz w pierwszym wersie uzasadnienia w/w decyzji w miejsce wyrażenia: "02.06.2007 r." wpisano: "04.06.2007 r.". Postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...], wydanym w wyniku zażalenia T. W., Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia wskazało, iż w przedmiotowej sprawie faktycznie wystąpiła oczywista omyłka, nie zaś, jak wskazuje organ pierwszej instancji w sentencji postanowienia, błąd pisarski. Skoro jednak, jak podniósł organ odwoławczy, powołana w zaskarżonym postanowieniu podstawa prawna – art. 113 § 1 i 3 k.p.a. – jest właściwa zarówno dla omyłki, jak i dla błędów pisarskich i rachunkowych, a dokonane przedmiotowym postanowieniem usunięcie wadliwości decyzji nie wychodzi poza ramy regulacji art. 113 § 1 k.p.a., to należy uznać, że powyższa nieścisłość nie ma istotnego znaczenia dla oceny prawidłowości zaskarżonego rozstrzygnięcia. Ponadto organ drugiej instancji przywołał treść art. 113 § 1 k.p.a., zgodnie z którym, sprostowanie oczywistej omyłki może nastąpić również z urzędu. Odnośnie zarzutu skarżącej, iż wniosek z dnia 4 czerwca 2007 r. nie jest wnioskiem o pomoc, ale "pismem instancyjnym w toku", Kolegium, podzielając ten zarzut, wskazało jednak, że zasygnalizowana przez żalącą nieścisłość nie ma wpływu na ocenę zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia. Skargę na powyższe postanowienie wniosła T. W., nie wskazując, jakie uchybienia zarzuca zaskarżonemu postanowieniu. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna i nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd nie ma wątpliwości, iż omyłka, która wystąpiła w szóstym wersie podstawy prawnej decyzji z dnia [...] r. Nr [...] polegająca na tym, że zamiast wyrażenia: "złożonych dnia 2007/05/31 oraz 2007/06/04 (dat. 2007/06/02) przez W. T." wpisano: "złożonych dnia 2007/05/31 oraz 2007/06/29 przez W. T." oraz omyłka, która wystąpiła w pierwszym wersie uzasadnienia w/w decyzji polegająca na tym, że zamiast "04.06.2007 r." wpisano: "02.06.2007 r." ma charakter oczywistej omyłki w rozumieniu art. 113 § 1 k.p.a. Zgodnie z treścią art. 113 § 1 k.p.a., organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony sprostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. W niniejszej sprawie organ administracji publicznej pierwszej instancji sprostował z urzędu w drodze postanowienia decyzję własną z dnia [...] r. Nr [...], gdyż dostrzegł w treści jej sentencji i uzasadnienia wyżej wskazane omyłki, które uznał za oczywiste. Wprawdzie organ błędnie określił w sentencji postanowienia o sprostowaniu, że mamy w niniejszej sprawie do czynienia z błędem pisarskim, lecz ta nieścisłość, jak słusznie wskazał organ odwoławczy, nie ma istotnego znaczenia dla oceny prawidłowości zaskarżonego rozstrzygnięcia w świetle okoliczności, iż powołana w zaskarżonym postanowieniu podstawa prawna jest właściwa zarówno dla omyłki, jak również dla błędów pisarskich i rachunkowych, a dokonane przedmiotowym postanowieniem usunięcie wadliwości decyzji nie wychodzi poza ramy regulacji art. 113 § 1 k.p.a. Oczywista omyłka, to, w rozumieniu art. 113 § 1 k.p.a., widoczne, niezgodne z zamierzonym, niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia, czy też opuszczenie jakiegoś wyrazu. Oczywistość omyłki powinna przy tym wynikać z natury tego błędu, bądź z porównania rozstrzygnięcia z uzasadnieniem, z treścią wniosku, czy z innymi okolicznościami (wyrok NSA z dnia 10 lutego 1994 r. SA/Kr 723/93, ONSA 1995, nr 2, poz. 65). O oczywistości wyżej wskazanej omyłki w sentencji i uzasadnieniu decyzji z dnia [...] r. Nr [...], świadczy m.in. pierwsze zdanie uzasadnienia decyzji, zgodnie z którym, wnioski wpłynęły do Ośrodka w dniu [...] r. oraz [...] r., a ponadto rozpoznanie wniosku z dnia 29 czerwca 2007 r. nie było możliwe w dacie wydania decyzji podlegającej sprostowaniu. Sąd podzielił przy tym stanowisko Kolegium, iż wprawdzie słuszny jest zawarty w zażaleniu zarzut T. W., że wniosek z dnia 4 czerwca 2007 r. nie jest wnioskiem o pomoc, ale "pismem instancyjnym w toku", jednak zasygnalizowana przez skarżącą nieścisłość nie ma wpływu na ocenę zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia. W związku z powyższym, Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.), oddalił skargę T. W. Orzeczenie o kosztach zastępstwa procesowego Sąd wydał na podstawie art. 250 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji.