II SA/Lu 744/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Czaja po rozpoznaniu w dniu 11 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., znak: [...], w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy postanawia odrzucić skargę. W dniu 3 sierpnia 2017 r. do Sądu wpłynęła skarga E. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., znak: [...], w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy. Zarządzeniem z dnia 7 sierpnia 2017 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł oraz do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 2 odpisów skargi, poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu oraz wezwanie do złożenia odpisów skargi zostały doręczone skarżącej – w trybie doręczenia zastępczego – w dniu 30 sierpnia 2017 r. (k. 10, 14). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") skarga, od której mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W niniejszej sprawie odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu oraz wezwanie do złożenia odpisu skargi zostały doręczone skarżącej w trybie określonym w art. 73 P.p.s.a. Powołany przepis normuje instytucję uniwersalnego doręczenia zastępczego pism w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W sytuacji, gdy doręczenie zastępcze pisma, o jakim mowa w art. 72 P.p.s.a. okaże się niemożliwe, takie pismo – po uprzednim zawiadomieniu adresata o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia – składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, po upływie których przyjmuje się fikcję doręczenia pisma. Uregulowana w tym przepisie instytucja fikcji doręczenia sprowadza się do stwierdzenia, że strona odebrała przesyłkę, podczas gdy fizycznie do takiego odbioru nie doszło. Strona miała jednakże możliwość odbioru przesyłki, ale z niej nie skorzystała (M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2013, s. 410-411 wraz z powołanym tam orzecznictwem). W związku z nieobecnością skarżącej w miejscu zamieszkania, wskazanym przez nią w treści skargi (k. 3, 14), przesyłka zawierająca odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu oraz wezwanie do złożenia 2 odpisów skargi została awizowana oraz pozostawiona w placówce pocztowej Lublin 2 w dniu 16 sierpnia 2017 r. Ponownego awizowania dokonano po upływie 7 dni – w dniu 24 sierpnia 2017 r. (k. 14). Zgodnie z art. 73 § 4 P.p.s.a. należało więc przyjąć, że przesyłka ta została skutecznie doręczona skarżącej w dniu 30 sierpnia 2017 r., to jest z upływem ostatniego dnia 14-dniowego terminu przechowywania przesyłki w placówce pocztowej. W zakreślonym terminie, który upłynął w dniu 6 września 2017 r., skarżąca nie uiściła wpisu ani nie usunęła pozostałych braków skargi, co obligowało Sąd do odrzucenia tej skargi, na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu.