II SA/Lu 747/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Ibrom, Sędziowie Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec (sprawozdawca), Protokolant Stażysta Anna Chmielewska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 19 października 2006 r. sprawy ze skargi P. J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę. Decyzją z dnia [...]. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego , po rozpatrzeniu odwołania P. J. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...]. nakazującej wykonanie rozbiórki nadbudowy budynku mieszkalnego tj. poddasza użytkowego o wymiarach 10 x 11 m oraz rozbudowy budynku tj. ganku o wymiarach 5 x 4,30 m, zlokalizowanych na działce nr [...] położonej w B. gmina S., wykonanych bez wymaganego przepisami pozwolenia na budowę – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ orzekający podał, że w związku popełnieniem przez P. J. samowoli budowlanej polegającej na nadbudowie i rozbudowie istniejącego budynku mieszkalnego w miejscowości B., organ nadzoru budowlanego w celu zalegalizowania popełnionej samowoli budowlanej postanowieniem z dnia [...] wstrzymał roboty budowlane i nałożył na inwestora obowiązek przedłożenia określonych dokumentów. P. J. przedłożył żądane dokumenty, w następstwie czego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] r. ustalił opłatę legalizacyjną w wysokości [...] zł, do uiszczenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. Z naliczoną opłatą P. J. nie zgodził się i wniósł zażalenie na to postanowienie. Jednakże Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Również skarga wniesiona przez P. J. na to postanowienie została oddalona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 23 czerwca 2005 r. Wyrok ten uprawomocnił się. W związku z tym oraz faktem, że zobowiązany nie uiścił opłaty legalizacyjnej organ pierwszej instancji powołując się na art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane, nakazał P. J. wykonanie rozbiórki zrealizowanej samowolnie rozbudowy i nadbudowy budynku mieszkalnego. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podkreślił w uzasadnieniu decyzji, że podnoszone przez inwestora argumenty, że nie ma on wiedzy z zakresu prawa, jak również trudnej sytuacji finansowej zobowiązanego, nie mają wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Organ nadzoru budowlanego zobligowany jest do podejmowania działań przewidzianych przepisami prawa, których stosowanie nie jest pozostawione uznaniu organów administracji. W skardze na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego pełnomocnik skarżącego K. J. zarzuca decyzji naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez niesłuszne ukaranie strony przez nałożenie na nią obowiązku zapłaty opłaty legalizacyjnej. Wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości lub o umorzenie postępowania. Ponadto wnosi o przesłuchanie świadka A. S. - Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego na okoliczność wprowadzenia w błąd inwestora. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącego podnosi, że opłata legalizacyjna w kwocie [...] zł jest krzywdząca w sytuacji finansowej skarżącego. Tak wysoka opłata powoduje, iż bardziej opłacalna staje się rozbiórka nadbudowy. Ponadto kwestionuje ustalenia pierwszej instancji, twierdząc, że inwestor przeprowadził jedynie remont dachu. Podkreśla także, iż wykonany strych nie jest wykorzystywany. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosi o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. Pełnomocnik skarżącego kwestionuje w skardze stawkę opłaty legalizacyjnej ustaloną w postanowieniu Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. Podkreślić jednak trzeba, że kwestia zasadności opłaty legalizacyjnej była już przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, który postanowieniem z dnia [...]. znak: [...] utrzymał w mocy orzeczenie organu pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 23 czerwca 2005 r. sygn. akt II SA/Lu 339/04 oddalił natomiast skargę P. J. na rozstrzygnięcie organu odwoławczego. Oznacza to, że ponowne badanie wysokości opłaty legalizacyjnej w postępowaniu dotyczącym nakazania rozbiórki obiektu budowlanego lub jego części będącego w budowie lub wybudowanego bez stosownego pozwolenia na budowę jest niedopuszczalne. Podstawą nakazania rozbiórki w trybie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane było wyłącznie nieuiszczenie w terminie opłaty legalizacyjnej, do czego upoważniał organy nadzoru budowlanego przepis art. 49 ust. 3 wyżej cytowanej ustawy. Przepis ten nie pozostawia żadnych wątpliwości, że w takiej sytuacji organ nadzoru budowlanego jest zobligowany do zastosowania rygoru wynikającego z art. 48 ust. 1 prawa budowlanego. Bezsporne jest w sprawie niniejszej, że skarżący nie uiścił opłaty legalizacyjnej w kwocie wskazanej w postanowieniu Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Decyzja o nakazaniu rozbiórki nadbudowy i rozbudowy budynku skarżącego jest zatem uzasadniona. Co do wniosku pełnomocnika skarżącego o przesłuchanie świadka A. S. stwierdzić należy, że przed sądem administracyjnym możliwe jest jedynie uzupełniające postępowanie dowodowe, ograniczone do możliwości przeprowadzenia dowodu z dokumentu. Przeprowadzenie tego postępowania z innych środków dowodowych jest niedopuszczalne. Mając zatem na względzie powyższe okoliczności i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) Sąd oddalił skargę. jp