II SA/Lu 747/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Leszek Leszczyński po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata S. D. o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną z urzędu pomoc prawną polegającą na sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz zwrotu tytułem niezbędnych udokumentowanych wydatków opłaty pocztowej w sprawie ze skargi M. Z., S. Z., H. W. i J. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [..]., Nr [..] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego; w zakresie sprzeciwu adwokata S. D. od postanowienia referendarza sądowego z dnia 7 lutego 2008 r. postanawia odmówić adwokatowi S. D. przyznania wynagrodzenia tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za sporządzenie opinii prawnej o barku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W dniu 20 lutego 2008 r. adwokat S. D., wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką jako pełnomocnik M. Z. i S. Z. ustanowiony w ramach przyznanego M. Z. i S. Z. prawa pomocy, wniósł o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu polegającej na sporządzeniu opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 13 grudnia 2007 r., sygn. akt II SA/Lu 747/07 oddalającego skargę M. Z., S. Z., H. W. i J. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [..]., Nr [..] oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wnioskodawca ponadto oświadczył, że koszty udzielonej pomocy nie zostały uiszczone w całości bądź w części. Postanowieniem z dnia 7 lutego 2008 r. referendarz sądowy odmówił adwokatowi S. D. żądanego przez niego wynagrodzenia, wskazując na okoliczność braku pełnomocnictwa udzielonego przez skarżących do działania w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Wyznaczonemu adwokatowi, ustanowionemu w ramach przyznanego stronie prawa pomocy (art. 244 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.), przysługuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków (art. 250 p.p.s.a.). Decyzja o przyznaniu pomocy prawnej oznacza, że Skarb Państwa przyjmuje na siebie ciężar finansowy związany z wynagrodzeniem pełnomocnika z urzędu i że sąd, jako dysponent środków publicznych, odpowiada za zasadność i legalność ich wydatkowania. Pełnomocnikowi profesjonalnemu, ustanowionemu na podstawie art. 244 p.p.s.a., niewątpliwie należy się wynagrodzenie w zakresie art. 250 cyt. ustawy, jedynie za pomoc rzeczywiście udzieloną. Pełnomocnik wyznaczony z urzędu jest umocowany do wykonywania wszelkich czynności procesowych łączących się ze sprawą, pod warunkiem, że strona skorzysta z prawa udzielenia pełnomocnictwa, jakie przysługuje jej na podstawie art. 244 § 2 p.p.s.a. Ustanowienie bowiem profesjonalnego pełnomocnika w ramach prawa pomocy nie jest równoznaczne z udzieleniem mu pełnomocnictwa przez stronę. Należy również podkreślić, że wnioskodawca w piśmie z dnia 1 lutego 2008 r. zobowiązał się do przedłożenia pełnomocnictwa niezwłocznie po jego uzyskaniu. Nie przedstawienie spornego umocowania wskazuje na fakt, że adwokat w konsekwencji nie uzyskał, wymaganego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pełnomocnictwa od M. Z. i S. Z.. Mając powyższe na uwadze, sąd odmówił adwokatowi S. D. przyznania wynagrodzenia za sporządzenie opinii o barku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 13 grudnia 2007 r. oraz zwrotu tytułem niezbędnych kosztów postępowania opłaty pocztowej, działając na podstawie art. 250 w zw. z art. 244 § 2 p.p.s.a. Z tych względów należało orzec jak w sentencji postanowienia.