II SA/Lu 747/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. Z. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych - w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z. Z. w skardze na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., Nr [...]utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego miasta z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie nakazania, celem usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości stanu technicznego budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul. C. w L., w terminie do 30 września 2011 r., wykonania określonych robót budowlanych, które wynikają z opracowanej w marcu 2011 r. ekspertyzy technicznej, wykonanej przez rzeczoznawcę budowlanego, wniósł o wstrzymanie wykonania ww. decyzji. Swój wniosek skarżący uzasadnił tym, iż nie jest w stanie pokryć kosztów usunięcia wskazanych nieprawidłowości, które powstały nie z jego winy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz.1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) Sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podnieść należy, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest tymczasową formą zabezpieczenia interesów strony. W związku z tym, to w interesie strony leży wykazanie, że wykonanie decyzji lub innego aktu czy czynności może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Skarżący w niniejszej sprawie wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadnił swój wniosek w sposób lakoniczny, wskazując jedynie, iż nie posiada środków finansowych niezbędnych, by móc wykonać obowiązek nałożony na niego zaskarżoną decyzją. W żaden sposób nie wykazał on jednak, iż wykonanie nałożonych obowiązków i poniesienie związanych z tym kosztów może wywołać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Koszty finansowe związanie z wykonaniem decyzji nakazującej wykonanie określonych robót budowlanych stanowią normalne następstwo wykonania takiej decyzji. Ponadto z akt sprawy wynika, iż skarżący wnosząc o przyznanie prawa pomocy wskazywał, iż prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną, córką, synem i teściową, osiągając łącznie dochód w kwocie 7.000 zł (k. 17 akt sądowych). Okoliczność ta również wskazuje, iż argument przytoczony przez stronę na poparcie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, nie stanowi uzasadnienia przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie stanowi także przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji argument, iż nieprawidłowości do usunięcia których skarżący został zobligowany, powstały bez jego winy. Okoliczność ta, jak i pozostałe zarzuty skierowane przeciwko zaskarżonej decyzji nie mogą stanowić uzasadnienia wniosku, gdyż będą one przedmiotem oceny Sądu na etapie rozpatrywania skargi. Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.