II SA/Lu 748/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Ł. i K. Ł. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego w kwestii wniosku skarżącego o zmianę postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 15 grudnia 2011 r., sygn. akt II SA/LU 748/11 w przedmiocie przyznania prawa pomocy p o s t a n a w i a odmówić zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 15 grudnia 2011 r., sygn. akt II SA/Lu 748/11 w przedmiocie przyznania prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie przyznał K. Ł. częściowe prawo pomocy, poprzez zwolnienie go w całości od wpisu sądowego od wniesionej skargi, a w pozostałym zakresie odmówił przyznania mu prawa pomocy. Zarządzeniem z dnia 26 marca 2012 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzanym na skutek zgłoszonego wniosku. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Jak wynika z formularza druku PPF wniosek ten obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Biorąc pod uwagę zakres przedmiotowego wniosku Sąd uznał, że jest to wniosek o zmianę powyższego postanowienia Sądu. Uzasadniając swój wniosek skarżący ponownie zwrócił uwagę, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego, z uwagi na wydatki związane z zakupem lekarstw oraz utrzymaniem studiującej córki, z którą oraz żoną prowadzi wspólne gospodarstwo domowe. Podniósł, że utrzymują się z emerytury żony w wysokości 1350 zł brutto miesięcznie oraz jego świadczenia chorobowego w wysokości 850 zł brutto miesięcznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Przystępując do rozpoznania wniosku złożonego w niniejszym postępowaniu w pierwszej kolejności wskazać trzeba, że w jego toku wydano już postanowienie w przedmiocie prawa pomocy, które do chwili obecnej zachowało swą prawną moc. Jednakże postanowienie to należy do tzw. postanowień niekończących postępowania w sprawie, które - stosownie do treści art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., Poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Jak stanowi przepis odstąpienie od oceny powziętej we wcześniejszym postanowieniu może wchodzić w grę jedynie wtedy, gdy okoliczności stanowiące przesłankę danego rozstrzygnięcia uległy zmianie. Innymi słowy bez zmiany okoliczności sprawy sąd nie może uchylić ani zmienić prawomocnego postanowienia. Przez zmianę okoliczności sprawy, należy zaś rozumieć zmianę okoliczności faktycznych, które legły u podstaw poprzednio wydanego rozstrzygnięcia. W istocie chodzi więc o czynniki, które odnoszą się do zasadności utrzymania w obrocie prawnym wydanego postanowienia (por. R. Sawuła, glosa do postanowienia NSA z dnia 7 czerwca 1995 r., SA/Rz 461/95, Sam. Teryt. 1996, nr 3, poz. 71). W przypadku postanowienia rozstrzygającego o odmowie przyznania prawa pomocy należy założyć, że będą to nowe okoliczności świadczące o tym, iż sytuacja materialna wnioskodawcy uległa pogorszeniu w stosunku do stanu istniejącego w dacie wydania tegoż postanowienia. Dokonując takiej oceny Sąd doszedł do przekonania, że przedstawione przez skarżącego w nadesłanym druku informacje nie pozwalają uwzględnić jego żądania. Przede wszystkim podnieść należy, że zarówno zakres, jak i treść złożonego obecnie wniosku są tożsame z uprzednio złożonym. Zarówno dochód skarżącego, jak i jego małżonki nie uległ obniżeniu. Również podane przez skarżącego miesięczne wydatki, nie pozwalają uznać, że doszło do zmiany w zakresie dotychczasowych okoliczności faktycznych pogarszających jego sytuację materialną w stopniu uzasadniającym przyznanie prawa w żądanym zakresie. Tym samym, w ocenie Sądu sytuacja majątkowa skarżącego nie uległa zmianie i choć z uwagi na wysokość osiąganych dochodów można uznać ją za ciężką, to nadal skarżący dysponuje dochodem oraz majątkiem, które mogą być uznane za składniki majątku o istotnej wartości. Podkreślić również należy, iż w niniejszym postępowaniu żona skarżącego reprezentowana jest przez profesjonalnego pełnomocnika – [...] P.S. – ustanowionego z wyboru. Skarżąca również na obecnym etapie postępowania dokonała uiszczenia wymaganej opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł. Skoro zatem J. Ł. i K. Ł. wspólnie prowadzą gospodarstwo domowe i mają wspólne dochody, należy uznać, że skoro skarżąca dysponuje środkami na opłacenie pomocy prawnej oraz kosztów sądowych w sprawie, w której występuje wspólnie z mężem, to środkami takimi dysponuje także K. Ł.. Przywołana okoliczność również została uwzględniona przez Sąd w postanowieniu z dnia 15 grudnia 2011 r. W konsekwencji brak jest zdaniem Sądu podstaw do przyjęcia, że w sprawie doszło do zmiany okoliczności w rozumieniu art. 165 p.p.s.a. uzasadniających przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym (w związku z treścią art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy).