II SA/Lu 750/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Wojewody z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie sprzeciwu do zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania obiektu p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. Strona skarżąca wezwana do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakreślonym terminie (data stempla pocztowego) nadesłała wypełniony i podpisany urzędowy formularz żądając przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Strona skarżąca wezwana do usunięcia braku formalnego złożonego urzędowego formularza wezwanie wykonała w zakreślonym terminie. Z pośród dwu wezwań do nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń strona skarżąca wykonała tylko jedno. Strona skarżąca nie wykonała wezwania z dnia 19 stycznia 2010 r. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z brzmienia przytoczonego powyżej przepisu jednoznacznie wynika, że na stronie wnoszącej o przyznanie prawa pomocy ciąży obowiązek wykazania zasadności wniosku o przyznanie prawa pomocy. Tym samym strona wnosząca o przyznanie prawa pomocy wezwana do nadesłania dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych powinna wykonać wezwanie. Jak wynika z akt niniejszej sprawy w dniu 26 stycznia 2010 r. dorosły domownik, A. K. - syn strony skarżącej, odebrał wezwanie z dnia 19 stycznia 2010 r. Stosownie do art. 72 p.p.s.a. przyjmuje się, że doręczenie dokonane do rąk dorosłego domownika wywołuje takie same skutki prawne jak doręczenie dokonane bezpośrednio do rąk adresata. Mimo prawidłowego doręczenia strona skarżąca nie wykonała wezwania. Nie wykonując wezwania z dnia 19 stycznia 2010 r. strona skarżąca uniemożliwiła ustalenie rzeczywistej wysokości wydatków i dochodów jej gospodarstwa domowego. Ustalenie zaś tych okoliczności jest istotne dla oceny zasadności wniosku strony skarżącej. Z nadesłanych bowiem dotychczas przez stronę skarżącą oświadczeń i kserokopii dokumentów wynika, że miesięczne wydatki jej gospodarstwa domowego przewyższają jego dochody. Poddaje to w wątpliwość rzetelność oświadczeń strony skarżącej dotyczących tak wysokości dochodów jak i wydatków gospodarstwa domowego. Niewyjaśnienie tego jakie są rzeczywiste dochody i wydatki gospodarstwa domowego strony skarżącej uniemożliwia dokonanie oceny tego czy nie ma ona możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania czy też jedynie nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego dla niej i jej rodziny. Tym samym nie można przyjąć aby strona skarżąca wykazała zasadność swojego wniosku w całości bądź w części. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. należało orzec jak na wstępie.