II SA/Lu 750/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego i dodatków do zasiłku - w zakresie wniosku J. M. o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a: przyznać J. M. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, o wyznaczenie którego zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w Lublinie. J. M. w dniu 22 listopada 2012 r. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez ustanowienie adwokata. We wniosku wskazała, iż samotnie wychowuje trójkę dzieci, zaś dochód jej trzyosobowej rodziny stanowi kwota 1 795,43 zł netto. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek J. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, przez ustanowienie adwokata zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ustalenie występowania przesłanek przyznania prawa pomocy unormowanych w cytowanym przepisie wymaga uwzględnienia sytuacji materialnej osoby wnoszącej o przyznanie prawa pomocy oraz wysokości ciążących na niej obowiązków ponoszenia kosztów w toku postępowania. Przepisy o przyznaniu prawa pomocy – w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy – stosuje się odpowiednio do osób korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczania kosztów sądowych (art. 262 P.p.s.a.). Wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez ustanowienie adwokata zasługuje na uwzględnienie. Z oświadczenia złożonego na urzędowym formularzu wniosku PPF wynika, że skarżąca jest osobą samotnie wychowującą troje dzieci, nieposiadającą żadnego majątku ani zasobów finansowych. Źródłem utrzymania rodziny skarżącej jest renta socjalna i rodzinna skarżącej w wysokości 1 241,43 zł netto, zasiłek pielęgnacyjny skarżącej w wysokości 153 zł netto oraz przysługujące jej córce świadczenie z funduszu alimentacyjnego w kwocie 400 zł netto. Do ponoszonych przez rodzinę skarżącej miesięcznych wydatków zalicza się: czynsz – 500 zł, opłata za energię elektryczną – około 200 zł, opłata za gaz – 60-80 zł, opłata za telewizję, internet i telefon – 120 zł, koszty dojazdów – 126 zł, koszty zakupu leków – 200-250 zł, koszty dodatkowych zajęć rehabilitacyjnych córki – 60 zł. Pozostałą część dochodu pochłaniają zaś koszty wyżywienia rodziny i pozostałe opłaty. W świetle powyższego należy uznać, iż sytuacja materialna skarżącej nie pozwala jej na samodzielne ustanowienie w niniejszej sprawie profesjonalnego pełnomocnika, bez ponoszenia uszczerbku koniecznego utrzymania jej oraz jej rodziny. W tej sytuacji zasadne jest przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.