II SA/Lu 750/18

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 9 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi Z. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie usług opiekuńczych p o s t a n a w i a przyznać Z. W. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego, o wyznaczenie którego zwrócić się do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w L.. Skarżący, w zakreślonym terminie (data na prezentacie), na druku PPF wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego. Wniosek uzasadnił tym, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, utrzymuje się ze świadczenia z ZUS w kwocie [...]złotych netto. Skarżący oświadczył, że otrzymywana przez niego pomoc z pomocy społecznej wynosi [...] złotych na dzień, co stanowi [...] jego potrzeb, jego dochody nie pokrywają zatem kosztów utrzymania koniecznego i nie wystarczają na pokrycie kosztów zakupu opału na okres jesieni – zimy i wiosny. Skarżącego wezwano do nadesłania aktualnej decyzji określającej wysokość pobieranego świadczenia emerytalnego lub odcinka świadczenia za ostatni miesiąc ewentualnie kserokopii tych dokumentów, oświadczenia wskazującego tytuł prawny do zajmowanego lokalu mieszkalnego, jego powierzchnię oraz powierzchnię działki, na której jest posadowiony, oświadczenia wskazującego na wielkość pomocy finansowej otrzymanej z pomocy społecznej oraz innej pomocy za okres ostatnich trzech miesięcy oraz tytułów egzekucyjnych ciążących na skarżącej bądź ich kserokopii. W odpowiedzi na wezwanie skarżący w piśmie z dnia 21 września 2018 r. zanegował potrzebę żądania od niego dodatkowych dokumentów jak i jakichkolwiek informacji dotyczących jego sytuacji materialnej. Na podstawie znajdującego się w aktach sprawy o sygn. akt II SA/Lu 553/18 pisma skarżącego z dnia 14 września 2018 r. (data wpływu 19 września 2018 r.) oraz dołączonego do niego zajęcia wierzytelności oraz potwierdzenia wypłaty emerytury za miesiąc sierpień 2018 r. starszy referendarz sądowy ustalił, że skarżący otrzymuje emeryturę w kwocie [...]złotych netto, miesięcznie na poczet spłaty zaciągniętego zadłużenia z dochodu skarżącego potrącana jest kwota [...]złotych, skarżący jest emerytem, cierpiącym na szereg schorzeń ([...]), ma [...] lata, nie ma prawa do zabudowanej posesji, z ośrodka pomocy społecznej od czerwca 2018 r. otrzymuje wsparcie w dziennej kwocie [...]złotych, co wystarcza dziennie na zakup kości pokrzepkowych dla skarżącego, psa i trzech kotów. Starszy referendarz sądowy stwierdził, że: W myśl art. 252 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, zwanej dalej "p.p.s.a.") wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o niezatrudnieniu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Oświadczenie skarżącego zawarte na druku PPF wniesionym w niniejszej sprawie nie zawiera dokładnych danych obrazujących sytuację materialną skarżącego. Porównanie treści druku PPF złożonego w niniejszej sprawie z treścią druków PPF złożonych w innych toczących się równolegle ze sprawą niniejszą sprawach sądowoadministracyjnych wskazuje różnice w wysokości otrzymywanego przez skarżącego świadczenia. Brak jest informacji o wielkości i rodzaju otrzymywanego przez skarżącego wsparcia z ośrodka pomocy społecznej. Referendarzowi sądowemu zaś z urzędu wiadomo jest, że skarżący w szerokim zakresie korzysta ze wsparcia pomocy społecznej. Brak jest też informacji o wysokości ciążących na skarżącym zobowiązań. Mimo to skarżący wezwany do nadesłania dokumentów źródłowych wyjaśniających związane z powyższymi brakami wątpliwości nie wykonuje wezwania. Jednak referendarzowi sadowemu z urzędu wiadomo jest, że w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 553/18 skarżący nadesłał pismo wraz z dołączonymi do niego dokumentami, gdzie wyjaśnia powyższe wątpliwości. Dlatego referendarz sądowy, mimo tego, że skarżący nie wykonał wezwania, przyjął za podstawę oceny wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy informacje wynikające z druku PPF oraz pisma skarżącego z dnia 14 września 2018 r. (data wpływu 19 września 2018 r.) i dołączonych do niego dokumentów. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że skarżący wykazał, iż nie ma możliwości poniesienia minimalnych kosztów ustanowienia adwokata z wyboru bez spowodowania uszczerbku w swoich kosztach utrzymania koniecznego. Po poniesieniu bowiem przez skarżącego minimalnego wynagrodzenia adwokata ustanowionego z wyboru, które ze względu na przedmiot zaskarżenia niniejszej sprawy wyniesie 480,00 złotych (§14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych – tekst jednolity: Dz.U. z 2018 r., poz. 265), na poczet kosztów utrzymania koniecznego pozostanie kwota [...]złotych netto. Kwota ta nie gwarantuje pokrycie miesięcznych wydatków związanych z kosztami utrzymania koniecznego jednej osoby zaś wsparcie otrzymywane z pomocy społecznej pokrywa część wydatków związanych z potrzebami skarżącego, co zgodne jest z jej ustawowym celem wynikającym z unormowania art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (tekst jednolity: Dz.U. z 2018 r., poz. 1508). W takiej sytuacji zobowiązanie skarżącego do poniesienia kosztów ustanowienia radcy prawnego z wyboru powodować będzie uszczerbek w jego kosztach utrzymania koniecznego. Mając na względzie powyższe, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.