II SA/Lu 752/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Sidor (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec,, Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak, Protokolant St. sekr. sąd. Jolanta Sikora, po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi T. O. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę Decyzją z dnia [...] września 2004r., znak: [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpoznaniu odwołania B.G. i J.B. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]lipca 2003r., znak: [...] umarzającej postępowanie administracyjne w sprawie rozbiórki budynku gospodarczego o wymiarach 15,20m x 4,10m usytuowanego na działce nr ewid.8207, położonej w miejscowości O., na podstawie art. 138§2kpa w zw. z art. 80ust.2pkt.2 oraz art.83ust.2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r- Prawo budowlane ( Dz.U. z 2003r., nr 207, poz.2016 z późn. zm.) uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. W motywach rozstrzygnięcia organ odwoławczy wyjaśnił, że zaskarżoną decyzją umorzono postępowanie w sprawie rozbiórki drewnianego budynku gospodarczego o wymiarach 15,20m x 4,10m, usytuowanego na działce nr ewid. 8207, w odległości 3,60m od budynku mieszkalnego murowanego. B.G. i J.B. w odwołaniu od tej decyzji podnieśli, że inwestor po wybudowaniu domu, tj. po 1988r. rozebrał budynek gospodarczy znajdujący się na sąsiedniej działce i z części materiałów pozostałych po jego rozbiórce wybudował samowolnie w innym miejscu nowy budynek, którego dotyczy zaskarżona decyzja. Organ odwoławczy dokonując kontroli tej decyzji stwierdził, że w postępowaniu nie wyjaśniono, gdzie aktualnie zlokalizowany jest przedmiotowy budynek, bowiem z map geodezyjnych, oględzin i zeznań świadków wynika, że po wybudowaniu budynku mieszkalnego znajduje się on w innym miejscu, niż wskazane w planie zagospodarowania działki, stanowiącym załącznik decyzji o pozwoleniu na budowę. W ocenie organu odwoławczego nie było podstaw do umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego na podstawie art.105kpa i należało wydać decyzję rozstrzygającą co do istoty sprawy. Skargę na powyższą decyzję wniósł T.O., domagając się jej uchylenia. W skardze ogólnie zakwestionował rozstrzygnięcie, podnosząc, że przedmiotowy drewniany budynek istniał przed wybudowaniem domu mieszkalnego i nie narusza przepisów techniczno- budowlanych. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art.1§1i2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153, poz.1269 ) sąd administracyjny sprawuje kontrolę zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z prawem. Zaskarżona decyzja prawa nie narusza. Podstawą jej wydania był art. 138§1pkt.2 kpa, który uprawniał organ odwoławczy do uchylenia zaskarżonej decyzji w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki uchylenia decyzji organu I instancji, gdyż wydana ona została z naruszeniem art.7, 77, 80 i 107 kpa. W myśl przepisu art. 7 k.p.a. w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Organ administracji publicznej ma zatem obowiązek wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności związanych z określoną sprawą w celu ustalenia stanu faktycznego zgodnego z rzeczywistością. Mając na uwadze przepisy prawa materialnego organ ocenia, jakie fakty mają istotne znaczenie dla sprawy oraz jakie dowody należy przeprowadzić w celu udowodnienia tych faktów. Zgodnie natomiast z przepisem art.77 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy i na podstawie całokształtu materiału dowodowego ocenić, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 k.p.a.). Organ administracji publicznej jest więc na podstawie tych przepisów zobowiązany do podjęcia z urzędu wszelkich niezbędnych czynności w celu zebrania pełnego materiału dowodowego, by na jego podstawie ocenić, czy dana okoliczność została udowodniona. Obowiązki te ciążą nie tylko na organie pierwszej, ale również drugiej instancji, co wynika z przepisu art.136 k.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy może przeprowadzić uzupełniające postępowanie dowodowe. Prawidłowe ustalenie stanu faktycznego sprawy jest niezbędnym elementem zastosowania właściwej normy prawa materialnego. Przedmiot niniejszego postępowania dotyczył wydania nakazu rozbiórki drewnianego budynku gospodarczego o wymiarach 15,20m x 4,10m usytuowanego na działce nr ewid. 8207, położonej w miejscowości O.. Przesłanki orzeczenia nakazu rozbiórki określają szczegółowo przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994r.- Prawo budowlane ( Dz.U. z 2003r., Nr 207, poz.1126 z późn. zm.) Organ nadzoru budowlanego miał zatem obowiązek ustalić w tym postępowaniu, czy zachodzi któraś z ustawowych okoliczności uzasadniających wydanie takiej decyzji i wydać w tym przedmiocie odpowiednie rozstrzygnięcie. Zebrany w toku postępowania przed organem I instancji materiał dowodowy pozostawia istotne wątpliwości co do tego, czy przedmiotowy budynek gospodarczy nie został wybudowany samowolnie, bez wymaganego pozwolenia na budowę, sankcjonowanego nakazem rozbiórki. W szczególności wymaga dokładnego ustalenia, kiedy i gdzie został on wybudowany oraz czy uzyskano uprzednio pozwolenie na jego budowę, ewentualnie, czy zachodzą przesłanki do jej zalegalizowania. Z oświadczeń bowiem B.G., J.B. oraz z planu sytuacyjnego działki nr ewid. 8208 położonej w miejscowości O., stanowiącego załącznik decyzji z dnia 7 lipca 1988r., udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego, a także przeprowadzonych oględzin wynika, że przedmiotowego drewnianego budynku gospodarczego nie było jeszcze w tej dacie w miejscu, w którym obecnie się on znajduje. Organ I instancji nie przeprowadził wyczerpującego postępowania wyjaśniającego w tym zakresie, dlatego organ administracyjny uprawniony był uchylić decyzję i sprawę przekazać do ponownego rozpoznania, celem ustalenia prawidłowego stanu faktycznego i zastosowania właściwej normy prawa materialnego. Sąd podziela wyrażony przez organ odwoławczy pogląd o braku podstaw do umorzenia postępowania na podstawie art.105§1 kpa, gdyż nie stało się ono bezprzedmiotowe. Zgodnie bowiem z art. 65§1kpa, jeżeli organ administracji publicznej, do którego skierowano żądanie wszczęcia postępowania, stwierdzi swoją niewłaściwość w sprawie, ma obowiązek niezwłocznie przekazać ją do organu właściwego, nie może natomiast umarzać postępowania. Należy przy tym podkreślić, że z mocy art. 83 ust. 1 ustawy- Prawo budowlane do orzekania w przedmiocie nakazu rozbiórki właściwy jest powiatowy inspektor nadzoru budowlanego. Powyższe oznacza, że zaskarżona decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego uchylająca decyzję organu I instancji i przekazująca mu sprawę do ponownego rozpoznania nie narusza przepisów prawa, a więc skargę, jako pozbawioną uzasadnionych podstaw prawnych należało oddalić na mocy art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz.1270)