II SA/Lu 755/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski, Sędziowie: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Sędzia NSA Maria Wieczorek (spr.), Protokolant Wiesława Dudek, po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2004 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie skierowania na badanie sprawności w zakresie kierowania pojazdami oddala skargę. Zaskarżoną decyzją, z dnia [...] Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 122 ust.1 pkt 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. Nr 98, poz. 602 z późn. zm.) w związku z § 3 ust.1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 19 października 1999 r. w sprawie kierowania na badania lekarskie przeprowadzone w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami (Dz.U. Nr 88,. poz. 994) po rozpatrzeniu odwołania A. K. od decyzji wydanej z upoważnienia Starosty z dnia [...] nr [...] kierującej go na badania lekarskie w zakresie prawa jazdy kategorii A, B i T - utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano, ze postępowanie administracyjne w sprawie sprawdzenia predyspozycji zdrowotnych A. K. do kierowania pojazdami przez organ I instancji zostało wszczęte z urzędu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzje organu I instancji i sprawę przekazało do ponownego rozpatrzenia . W swojej decyzji Kolegium wskazało m.in. na konieczność ustalenia przez organ I instancji przedmiotu i granic postępowania jakie zamierza prowadzić. W toku ponownie przeprowadzonego postępowania organ I instancji powiadomił stronę o zakresie postępowania, które dotyczy ustalenia, czy nie istnieją w jego przypadku przeciwwskazania zdrowotne do kierowania pojazdami według kategorii objętych posiadanym prawem jazdy zwłaszcza w sytuacji zarobkowego przewozu taksówką. Za podstawę wszczęcia postępowania w tej sprawie organ wskazał informację uzyskaną z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o występowaniu u strony schorzeń powodujących upośledzenie funkcji organizmu wraz z sugestią sprawdzenia, czy ten stan zdrowia pozwala na zarobkowe kierowanie pojazdem mechanicznym. Po ponownie przeprowadzonym postępowaniu wyjaśniającym Starosta decyzja wydaną na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym orzekł o skierowaniu A. K. na badania lekarskie w zakresie prawa jazdy kategorii A, B, T wskazując na potrzebę stwierdzenia braku przeciwwskazań do kierowania pojazdami – wykonywania zawodu kierowcy. W piśmie stanowiącym załącznik do skierowania podał, ze informacje ZUS o występujących u A. K. schorzeniach, mogą być uznane jako stan określony w art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym, czyli jako przypadek nasuwający zastrzeżenia co do stanu zdrowia. Zdaniem organu jest to także informacja w rozumieniu § 3 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 19 października 1999r. w sprawie kierowania na badania lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, które obliguje Starostę do skierowania strony na badania lekarskie. Rozpoznając odwołanie A. K. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, ze zgodnie z art. .122 ust.1 pkt 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1977r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. nr 129, poz. 144 z późn. zm.) badaniu lekarskiemu przeprowadzonemu w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami podlega kierujący pojazdem skierowany decyzją starosty w przypadkach nasuwających zastrzeżenia co do stanu zdrowia. Szczegółowe warunki i tryb kierowania na badania lekarskie określa rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 19 października 1999r. w sprawie skierowania na badania lekarskie przeprowadzone w celu stwierdzeniu istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami (Dz.U. Nr 88, poz. 994). Analizując zgromadzony materiał dowodowy Kolegium podzieliło pogląd organu I instancji, co do kwalifikacji pisma Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 16 września 2002r. jako "innej informacji" powołanego wcześniej § 3 ust.1 pkt 3 rozporządzenia wykonawczego. Kolegium uznało, że w sprawie nastąpiła przesłanka uprawniająca Starostę do skierowania skarżącego na badania lekarskie, bo organ ten powziął informację o jakiej mowa w § 3 ust. 1 pkt 3 powołanego rozporządzenia. Sytuacja jaka została ustalona w toku przedmiotowego postępowania dawała podstawę do wydania decyzji o skierowaniu skarżącego na badania lekarskie w trybie art. 122 ust. 1 pkt 4. Fakt, że organ I instancji nie przywołał w podstawie prawnej wskazanego wyżej rozporządzenia będącego podstawą prawną rozstrzygnięcia nie oznacza, ze został ona wydana bez podstawy prawnej. Podstawa prawna do wydania takiej decyzji istniała, lecz nie została ona w sposób prawidłowy powołana w jej podstawie prawnej. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożył A. K. wnosząc o jej uchylenie. Zarzucił naruszenie przepisów art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym w związku z § 3 ust.1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 19 października 1999r. w spawie szczegółowych zasad i trybu kierowania na badania lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami (Dz.U. nr 88, poz. 994). Wskazał, że od dnia uzyskania świadectwa kwalifikacji zdrowie skarżącego nie uległo pogorszeniu i informacja taka nie wynika z pisma ZUS. Ubiegając się o uprawnienia do kierowania pojazdem nie mógł zataić swojego stanu zdrowia pozwalającego na pobieranie renty, bowiem zostało ono wydane na podstawie kompleksowych badań. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wnosiło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. Mając na uwadze kognicję sądu administracyjnego należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy i skarga jako niezasadna podlega oddaleniu. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że pismem Nr [...] z dnia [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych przekazał informację, iż A. K. uzyskał uprawnienia rentowe, przyznane ze względu na występujące u niego schorzenia upośledzenia funkcji organizmu (k. [...] akt adm.). Podzielić należy stanowisko organów administracji co do kwalifikacji powołanego pisma Zakładu Ubezpieczeń Społecznych jako "innej informacji" o jakiej mowa w § 3 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 19 października 1999 r. w sprawie skierowania na badania lekarskie przeprowadzone w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami (Dz. U. Nr 88. poz. 994) , która nasunęła wątpliwości co do stanu zdrowia. Ustawa dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2003r. Nr 58, poz. 515) określiła katalog przypadków powodujących obowiązek poddania się badaniom lekarskim (art. 122 ust.1 pkt 1-6). Wskazana przez Dyrektora ZUS okoliczność , że strona posiada upośledzenie funkcji organizmu, które z uwagi na ochronę danych osobowych nie może zostać ujawnione, ale które może być przeciwwskazaniem do zawodu taksówkarza jest informacją mogącą u organów orzekających nasunąć zastrzeżenia co do stanu zdrowia. W tym stanie istniały podstawy do wydania decyzji o skierowaniu skarżącego na badania lekarskie w trybie określonym art. 122 ust. 1 pkt 4 cyt. wyżej ustawy o ruchu drogowym. Odnosząc się do zarzutów skargi wskazać należy, że organy administracji nie kwestionowały , iż skarżący dysponuje wydanym w 2000r. świadectwem kwalifikacji stwierdzającym jego zdolność do prowadzenia pojazdów mechanicznych. Jednakże okoliczności ujawnione przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych w toku postępowania administracyjnego wypełniały dyspozycję § 3 ust. 1 wskazanego wyżej rozporządzenia i dawały podstawę do zastosowania trybu z art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Podkreślić przy tym należy, że badania te – co trafnie wskazały organy administracji -mogą przeprowadzić tylko uprawnione jednostki organizacyjne. Sformułowany ogólnikowo zarzut wadliwości przeprowadzonego postępowania administracyjnego nie zasługuje również na uwzględnienie. Uchybienia organu I instancji zostały szczegółowo opisane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i zdaniem Sądu nie miały one wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. Biorąc powyższe pod uwagę, stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja prawa nie narusza i podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270).