II SA/Lu 757/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak, Sędziowie Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Asesor WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca), Protokolant Stażysta Anna Chmielewska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 21 listopada 2006 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej B. W. sprawy ze skargi A. M. na decyzję Wojewody z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Starosty z dnia [...] nr [...], które nie podlegają wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku; II. zasądza na rzecz skarżącego A. M. od Wojewody kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...]. Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...]. (Nr [...]), ograniczającą na podstawie art. 124 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami, A.M. sposób korzystania z nieruchomości położonej w obrębie Z. m. K., oznaczonej jako działka Nr [...] o powierzchni [...] ha, poprzez udzielenie zezwolenia Zakładom [...] w L. na zajęcie części tej działki, celem wykonania prac związanych z budową kablowej linii światłowodowej. W uzasadnieniu decyzji Wojewoda podał, że ograniczenie sposobu korzystania z części działki Nr [...] nastąpiło na wniosek i na rzecz Zakładów [...] w L.. Planowana na tej działce inwestycja w postaci budowy kablowej linii światłowodowej sanowi cel publiczny, o którym mowa w art. 6 pkt 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Inwestycja ta jest zgodna z planem miejscowym, zatwierdzonym uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej z dnia [...] . oraz decyzją Burmistrza Miasta z dnia [...]. Nr [...] o warunkach zabudowy. Ograniczenie prawa własności nastąpiło, stosownie do art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, ponieważ rokowania z właścicielem nieruchomości nie przyniosły rezultatu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie A. M. domagał się uchylenia w całości decyzji Wojewody, podnosząc, że organy administracji prowadzące postępowanie w niniejszej sprawie nie wzięły pod uwagę zgłaszanych przez niego propozycji w trakcie przeprowadzonej rozprawy administracyjnej. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wnosił o jej oddalenie jako niezasadnej podtrzymując swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna, albowiem zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem prawa, a uchybienie to miało istotny wpływ na wynik sprawy. Przedmiotem przeprowadzonego postępowania administracyjnego było – z uwagi na brak zgody skarżącego – decyzyjne ograniczenie sposobu korzystania z działki Nr [...] poprzez udzielenie zezwolenia Zakładom [...] w L. na zajęcie części tej działki w celu wykonania prac związanych z budową kablowej linii światłowodowej. Ingerencja w konstytucyjnie chronione prawo własności jest możliwa w sytuacji określonej w art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.). Przepis ten w zdaniu pierwszym stanowi, iż starosta może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów lub urządzeń niezbędnych do korzystania z przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel nieruchomości nie wyraża na to zgody. Stosownie do przepisu art. 124 ust. 3 cyt. ustawy udzielenie zezwolenia powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem nieruchomości o uzyskanie zgody na wykonanie prac, o których mowa w ust. 1. Rokowania przeprowadza osoba lub jednostka organizacyjna zamierzająca wystąpić z wnioskiem o zezwolenie. Do wniosku należy dołączyć dokumenty z przeprowadzonych rokowań. Przepis art. 124 ust. 3 ustawy oznacza, że niedopuszczalne jest ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości bez uprzedniego przeprowadzenia rokowań pomiędzy właścicielem nieruchomości a jednostką organizacyjną występującą z wnioskiem o zezwolenie. W aktach sprawy brak jest dowodu wskazującego na fakt przeprowadzenia rokowań. W tych warunkach należy stwierdzić, że postępowanie to dotknięte jest istotną wadą. Bez znaczenia jest okoliczność, że skarżący nie wyraził zgody na ograniczenie sposobu korzystania z działki Nr [...] (czego dowodem jest figurujące w aktach sprawy jego pisemne oświadczenie z dnia 24 października 2005 r.) oraz wezwano go do wyrażenia takiej zgody w terminie dwóch miesięcy (co wynika z pisma Starosty z dnia [...] Nr [...]) , bowiem organ przed wydaniem decyzji w trybie art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami nie dysponował materiałem dowodowym z przeprowadzonych rokowań. W tej sytuacji, wydane z naruszeniem dyspozycji art. 124 ust. 3 cyt. ustawy , decyzje orzekających organów podlegały uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Stosownie do art. 152 wyżej wymienionej ustawy, Sąd wstrzymał ich wykonanie do czasu uprawomocnienia się wyroku. Orzeczenie o zwrocie kosztów uzasadniał art. 200 tejże ustawy. kg