II SA/Lu 757/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Dudek po rozpoznaniu w dniu 8 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie. A. K. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego. W skierowanym do sądu piśmie z dnia 25 września 2014 r. skarżący oświadczył, że cofa skargę złożoną w niniejszej sprawie z uwagi na to, iż ponownie złożony przez niego wniosek o przyznanie specjalnego zasiłku opiekuńczego został pozytywnie rozpatrzony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę i sąd jest tą czynnością związany. Jednakże sąd może uznać cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W rozpoznawanej w sprawie nie zachodzą takie okoliczności, w związku z czym, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie należało umorzyć. Z tych względów sąd orzekł, jak w postanowieniu.