II SA/Lu 759/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Kierek, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec,, Asesor WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca), Protokolant Asystent sędziego Marcin Małek, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi A. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji dotyczącej terminu zwrotu świadczenia nienależnie pobranego 1. oddala skargę; 2. przyznaje od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) na rzecz [...] R. C. kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100) złotych obejmującą podatek VAT w wysokości 52,80 (pięćdziesiąt dwa 80/100) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji z dnia [...] (Nr [...]) i ustaleniu dnia 31 lipca 2007 r. jako terminu zwrotu nienależnie pobranego przez A. C. świadczenia w kwocie [...] zł. W uzasadnieniu Kolegium podniosło, że wysokość należności podlegającej zwrotowi oraz termin jej zwrotu – w myśl art. 104 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej – ustalana jest w drodze decyzji administracyjnej. Zgodnie z art. 106 ust. 5 cyt. ustawy decyzję administracyjną zmienia się lub uchyla na niekorzyść strony bez jej zgody w przypadku pobrania nienależnego świadczenia. Decyzje ustalające wysokość nienależnie pobranego świadczenia doręczono stronie. Strona ich nie kwestionowała. Organ I instancji decyzją z dnia [...]. Nr [...] ustalił termin zwrotu nienależnie pobranego świadczenia do dnia 31 grudnia 2005r. W dalszym toku postępowania termin ten przesunięto do dnia 31 marca 2007 r. Skarżoną decyzją (z dnia [...].) wyznaczono nowy termin do zwrotu świadczenia do dnia 31 lipca 2007 r. Organ I instancji uznał, że miesięczne dochody strony w wysokości [...] zł z tytułu renty i posiadania gospodarstwa rolnego umożliwiającej spłatę nienależnie pobranego świadczenia z pomocy społecznej w piętnastu ratach po [...] zł każda. Wprawdzie strona deklarowała dobrowolną spłatę w ratach po [...] zł , jednakże nie złożyła – na wezwanie organu – dokumentów wskazujących na ponoszenie wydatków, uniemożliwiających dokonywanie spłaty wyższych rat. W tych okolicznościach zarzuty odwołującego, że niesłusznie obciążono go obowiązkiem zwrotu pobranego zasiłku stałego i ustalono zbyt wysokie raty nie mogły być przez Kolegium uwzględnione. W skardze do Sądu A. C. podnosi, że był "szantażowany przez GOPS ". Podaje, iż wycofał podanie o pomoc na zakup węgla na zimę w przekonaniu, że "nie będą żądać zwrotu nienależnie pobranego zasiłku". Dlatego z zaskoczeniem przyjmuje decyzję o zwrocie świadczenia. W odpowiedzi na skargę Kolegium wnosi o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Z akt sprawy wynika, że decyzją z dnia [...]. Nr [...] przyznano skarżącemu zasiłek stały w kwocie [...] zł miesięcznie na okres od dnia 1 czerwca 2003 r. do dnia 30 września 2005 r. W świetle poczynionych przez organ ustaleń, dokonanych na podstawie przedłożonych przez skarżącego dokumentów (świadectwa pracy, zaświadczenia ZUS oraz decyzji o przyznaniu świadczenia rehabilitacyjnego) skarżący pracował w okresie od dnia 12 sierpnia 2003 r. do dnia 31 października 2003 r., przebywał na zwolnieniu lekarskim od dnia 1 listopada 2003 r. do dnia 29 marca 2004 r. oraz pobierał świadczenie rehabilitacyjne w okresie od dnia 30 marca 2004 r. do dnia 24 marca 2005 r. W tych okolicznościach ostateczną decyzją z dnia [...]. Nr [...] organ uchylił w całości decyzję przyznającą zasiłek stały i ustalił, iż świadczenie pobrane w okresie od dnia 12 sierpnia 2003 r. do dnia 30 kwietnia 2004 r. w kwocie [...] zł jest świadczeniem nienależnie pobranym. Decyzją z dnia [...]. Nr [...] organ zażądał zwrotu tejże kwoty w terminie do dnia 31 grudnia 2005 r. A. C. nie skarżył tej decyzji. Złożył natomiast podanie o rozłożenie spłaty należności w ratach. Decyzją z dnia [...]. ([...]) ustalono termin spłaty świadczenia nienależnie pobranego do dnia 31 marca 2007 r. w ratach miesięcznie po [...] zł za styczeń 2006 r. i 200 zł od lutego 2006 r. do marca 2007 r. Z akt sprawy wynika, że skarżący nabył z dniem 1 września 2005 r. prawo do renty z ZUS oraz posiada gospodarstwo rolne o pow. [...] ha przeliczeniowego i organ dokonał w styczniu, lutym i marcu 2006 r. potrąceń w kwocie [...] zł z pobieranego przez skarżącego zasiłku stałego (przyznanego decyzją organu z dnia [...]. Nr [...], uchyloną następnie decyzją organu z dnia [...]. Nr [...]). W tych warunkach do spłaty pozostała kwota [...] zł, którą w świetle decyzji z dnia [...] Nr [...] nakazano zwrócić w miesięcznych ratach po [...] zł w terminie do dnia 31 lipca 2007 r. Wysokość rat nie jest nadmierna biorąc pod uwagę uzyskiwane przez skrzącego dochody z tytułu renty przyznanej przez ZUS oraz z tytułu posiadania gospodarstwa rolnego. Ponieważ skarżący nie przedstawił dowodów wskazujących na wysokość ponoszonych wydatków, które czyniłyby ustalone raty w kwocie po [...]zł nadmiernym obciążeniem dla skarżącego, rozstrzygnięcie organu jest prawidłowe. W tych okolicznościach żądanie zwrotu świadczenia nienależnie pobranego, jest całkowicie usprawiedliwione. Żądanie to nie niweczy skutków wcześniej przyznanej skarżącemu pomocy przez Ośrodek Pomocy Społecznej . Nie może zatem budzić wątpliwości fakt, iż organ dochodzi zwrotu świadczenia z pomocy społecznej, które wypłacono skarżącemu, uzyskującemu w tym czasie inne dodatkowe dochody. O tym, że je uzyskiwał skarżący nie zawiadomił organu. Nie zawiadomił również organu, że przyznano mu z dniem 1 września 2005 r. prawo do renty z ZUS w czasie kiedy to organ przyznał mu i wypłacał na podstawie odrębnej decyzji z dnia [...]. zasiłek stały. Dopiero informacje przekazane organowi przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Inspektorat umożliwiły podjęcie działań związanych z rewindykacją świadczeń nienależnie pobranych. W świetle akt sprawy takie informacje organ uzyskał w sierpniu 2005 r. Stosownie do przepisów art. 104 ust. 3 i art. 106 ust. 5 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2004 r. Nr 64, poz. 593 ze zm.) istniały pełne podstawy do wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia, którego nie sposób zakwestionować także i z tego powodu, że skarżący miał świadomość, że korzysta ze świadczeń nienależnie pobieranych, co wynika wprost z treści skargi wniesionej do Sądu, w której skarżący stara się przerzucić odpowiedzialność za istniejący stan rzeczy na organ. Z tych względów skarga podlegała oddaleniu na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Rozstrzygnięcie w przedmiocie wynagrodzenia dla profesjonalnego pełnomocnika skarżącego uzasadniał przepis art. 250 cyt. ustawy. kg