II SA/Lu 761/08

PostanowienieWSA w Lublinie2009-02-04

Skład orzekający: Bogusław Wiśniewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy choroba skarżącej, udokumentowana zaświadczeniem lekarskim, stanowi wystarczającą podstawę do przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, jeśli nie uprawdopodobniono, że uniemożliwiła ona działanie samodzielnie lub przy pomocy osób trzecich?
Ratio decidendi
Choroba skarżącej, nawet wymagająca leżenia, nie stanowi wystarczającej podstawy do przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, jeśli nie uprawdopodobniono, że uniemożliwiła ona dokonanie czynności procesowej samodzielnie lub przy pomocy domowników. Brak winy w uchybieniu terminu wymaga wykazania szczególnej okoliczności obiektywnej, która uniemożliwiła działanie mimo należytej staranności.
Stan faktyczny
Skarżąca złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 21 stycznia 2009 r. z jednodniowym opóźnieniem, wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu. Jako przyczynę uchybienia terminu podała chorobę, dołączając zaświadczenie lekarskie. Sąd rozpoznał wniosek o przywrócenie terminu.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Pełny tekst orzeczenia

Lublin, dnia 4 lutego 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego i dodatków do zasiłku - w zakresie wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku p o s t a n a w i a: oddalić wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 21 stycznia 2009 r. oddalił skargę M. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego i dodatków do zasiłku. Pismem z dnia 29 stycznia 2009 r. skarżąca złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 21 stycznia 2009 r., wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności, której terminowi uchybiła. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu skarżąca wyjaśniła, iż uchybiła terminowi nie ze swojej winy, ponieważ była chora i nie była w stanie złożyć przedmiotowego wniosku w ustawowym terminie, potwierdzając te okoliczność załączonym zaświadczeniem lekarskim. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Z akt sprawy nie wynika, by zachodziły okoliczności czyniące wniosek o przywrócenie terminu niedopuszczalnym (art. 86 § 2, art. 87 § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a). W związku z jednodniowym przekroczeniem zakreślonego terminu (który upłynął z dniem 28 stycznia 2009 r., zaś wniosek złożono w dniu 29 stycznia 2009 r.) należało przyjąć, iż wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony z zachowaniem siedmiodniowego terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a. W tej sytuacji wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku podlegał merytorycznemu rozpoznaniu. Z art. 86 § 1 p.p.s.a. wynika, że przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej. Dla oceny istnienia lub braku winy w uchybieniu terminu przyjąć należy obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1972 r., sygn. akt II CRN 448/71, opubl. OSP z 1972 r., Nr 7-8, poz., 144). Zatem brak winy może uzasadniać jedynie szczególna okoliczność o charakterze obiektywnym, która nawet przy wykazaniu należytej staranności uniemożliwiła dokonanie określonej czynności procesowej (por. Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 maja 2008 r., sygn. akt I OZ 307/08, nie publ.). W świetle argumentów podniesionych we wniosku należy stwierdzić, iż choroba na którą powołuje się skarżąca nie jest okolicznością, która w ocenie Sądu wskazuje na brak winy w uchybieniu terminu. Nawet choroba wymagająca leżenia nie uzasadnia przywrócenia uchybionego terminu, jeżeli strona skarżąca mogła nadać pismo w ustawowym terminie korzystając z pomocy domowników (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2004 r., OZ 809/04, nie publ.). Podobnie stwierdził Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 27 października 2005 r. (sygn. akt III CZ 79/05), iż brak winy występuje w razie choroby strony lub jej pełnomocnika, która uniemożliwia podjęcie działania nie tylko osobiście, ale i skorzystanie z pomocy innych osób, a zatem choroba, która nie uniemożliwia podjęcia działania choćby przy pomocy osób trzecich, nie uzasadnia przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej. Skarżąca załączając zaświadczenie lekarskie wykazała, iż w okresie od dnia 21 stycznia 2009 r. do 30 stycznia 2009 r. była niezdolna do "uczestnictwa w sprawie sądowej" z powodu choroby, nie uprawdopodobniła jednak, że ta choroba uniemożliwiła jej dokonanie czynności procesowej samodzielnie lub przy pomocy domowników. Wobec powyższego na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. należało odmówić przywrócenia termin do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło