II SA/Lu 761/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 25 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [..] nr Zak. [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu niezastosowania się do nakazu odosobnienia drobiu p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie. W dniu 20 lipca 2017 r. (data nadania) S. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [..] nr Zak. [..] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu niezastosowania się do nakazu odosobnienia drobiu. W piśmie z dnia 2 października 2017 r. (k. 31 akt sądowych) skarżący oświadczył, że wycofuje skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) - dalej jako "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę i sąd jest tą czynnością związany. Jednakże sąd może uznać cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl zaś art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zdaniem Sądu, cofnięcie skargi w niniejszej sprawie nie jest niedopuszczalne w rozumieniu art. 60 p.p.s.a. Dlatego też – wobec jednoznacznego oświadczenia skarżącego, iż cofa on skargę wniesioną w niniejszej sprawie – postępowanie należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.