II SA/Lu 762/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi G. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki ogrodzenia - w zakresie wniosku pełnomocnika skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi p o s t a n a w i a przywrócić skarżącemu G. B. termin do uzupełnienia braków formalnych skargi. Postanowieniem z dnia 28 września 2016 r., sygn. akt II SA/Lu 762/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę G. B. i M. M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki ogrodzenia. Przyczyną odrzucenia skargi było nieuzupełnienie przez skarżących w wyznaczonym 7-dniowym terminie braków formalnych skargi tj. nienadesłanie 2 odpisów skargi. Jak wskazał Sąd, skarżący byli wzywani do uzupełnienia tych braków dwukrotnie – w dniach 4 i 24 sierpnia 2016 r., ale wezwania nie wykonali. W dniu 21 listopada 2016 r. pełnomocnik skarżącego G. B. (ustanowiony w ramach prawa pomocy [...] A. F.) złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia wskazanych braków formalnych. Uzasadniając zachowanie 7-dniowego terminu do złożenia takiego wniosku, określonego w art.87 § 1 P.p.s.a. wyjaśniał, że o wyznaczeniu go przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w związku z postanowieniem starszego referendarza sądowego WSA w Lublinie z dnia 27 września 2016 r., sygn. akt II SA/Lu 762/16 pełnomocnikiem skarżącego dowiedział się w dniu 26 października 2016 r. (data doręczenia mu pisma OIRP) i w związku z tym pismem w dniu 27 października 2016 r. zwrócił się do skarżącego z prośbą o kontakt w sprawie, co było konieczne dla podjęcia odpowiednich czynności procesowych. Pismo to skarżący odebrał w dniu 14 listopada 2016 r., a następnie pełnomocnik z zachowaniem 7-dniowego terminu, złożył niniejszy wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Uzasadniając ten wniosek pełnomocnik podniósł, że pisma skarżącego ujawniają jego nieporadność i niezrozumienie przepisów prawa, dlatego w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych złożył pismo z dnia 7 sierpnia 2016 r., w którym wyjaśnił, że nie rozumie o jakie braki formalne chodzi. Poza skarżący leczy się stale onkologicznie. Skarżący nie był więc w stanie bez fachowej pomocy uzupełnić braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Przepis art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz.718 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.). W doktrynie i utrwalonym orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, rozumianej obiektywnie, to jest takiej, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, "Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis", Warszawa 2004, s. 149). W sprawie zachodzą przesłanki przywrócenia skarżącemu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, gdyż nie można mu zarzucić winy w powyższym rozumieniu. Rację ma pełnomocnik skarżącego, że – jak wynika z treści składanych przez skarżącego pism procesowych – skarżący jest osobą nieporadną w sprawach sądowoadministracyjnych. Nie można mu przy tym zarzucić niezachowania należytej staranności i braku dbałości o własne sprawy, skoro w wyznaczonym przez Sąd terminie do uzupełnienia braków formalnych skargi, nadesłał odpowiedź, w której wyjaśnił, że nie rozumie treści wezwania. Powyższe uzasadnia przyjęcie, że skarżący w sposób niezawiniony uchybił wskazanemu terminowi, a zatem wniosek o przywrócenie tego terminu – złożony z zachowaniem terminu wskazanego w art. 87 § 1 P.p.s.a.- zasługuje na uwzględnienie. Z tych względów Sąd - na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a, orzekł, jak w sentencji postanowienia.