II SA/Lu 763/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Ibrom, Sędziowie Asesor WSA Wiesława Achrymowicz (sprawozdawca) Asesor WSA Wojciech Kręcisz, Protokolant Asystent sędziego Jakub Polanowski, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 25 października 2006 r. sprawy ze skargi L. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy oddala skargę. Decyzją z dnia [...] czerwca 2006 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta z dnia [...] maja 2006 r., która odmawiała L.S. ustalenia warunków zabudowy dla zmiany sposobu użytkowania na cele agroturystyczne poddasza budynku mieszkalnego (będącego w trakcie remontu) oraz pozostałych budynków na działce nr [...] położonej przy ulicy [...]. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że L.S. wystąpiła o ustalenie warunków zabudowy dla prac adaptacyjnych i zmiany sposobu użytkowania na cele agroturystyczne poddasza budynku mieszkalnego (będącego w trakcie remontu) oraz pozostałych budynków na działce nr [...] położonej w N. Wymieniała we wniosku: - zmianę sposobu użytkowania poddasza w remontowanym budynku mieszkalnym na cele agroturystyczne; - przebudowę murowanej stodoły na budynek mieszkalny (jednorodzinny); - przebudowę murowanego budynku gospodarczego z letnią kuchnią na kuchnię z jadalnią, zapleczem gospodarczym i sanitarnym; - przebudowę drewnianego budynku gospodarczego na murowany garaż z częścią magazynową. Objęte wnioskiem budynki aktualnie stanowią zabudowę zagrodową. Działka nr [...] położona jest w obszarze, dla którego nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym / Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm. / w przypadku braku planu miejscowego, zmiana zagospodarowania terenu, polegająca między innymi na zmianie sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, wymaga ustalenia w drodze decyzji warunków zabudowy. Wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy jest możliwe tylko w sytuacji łącznego spełnienia warunków ujętych w art. 61 ust. 1 pkt 1-5 powołanej ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W związku z tym została sporządzona analiza funkcji i celu zagospodarowania terenu, w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w wypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego / Dz. U. Nr 164, poz. 1588 /. Kolegium ustaliło, że budynek mieszkalny na działce nr 243 jest przedmiotem odrębnego postępowania przed organem nadzoru budowlanego, który bada czy nie został on wzniesiony w warunkach samowoli budowlanej. To odrębne postępowanie administracyjne nie jest zakończone. W ocenie Kolegium okoliczność prowadzonego postępowania w przedmiocie samowoli budowlanej stanowi przeszkodę w wydaniu decyzji ustalającej warunki zabudowy. Do czasu przesądzenia legalności zrealizowania murowanego budynku mieszkalnego, w sensie prawnym obiekt ten nie istnieje. Zatem aktualnie nie może być wydana zgoda na wnioskowaną zmianę sposobu użytkowania poddasza budynku mieszkalnego na cele agroturystyczne. Ten fakt podważa z kolei sens zmiany sposobu użytkowania innych budynków objętych wnioskiem. Zdaniem Kolegium uwzględnienie wniosku strony na obecnym etapie postępowania prowadziłoby do legalizacji samowoli budowlanej. Zatem do czasu rozstrzygnięcia kwestii samowoli budowlanej wydanie pozytywnej decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla wnioskowanego zamierzenia inwestycyjnego nie znajduje oparcia w przepisach prawa. Nie są spełnione przesłanki z art. 61 §1 pkt 1 – 5 powołanej ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zamierzenie inwestycyjne na obecnym etapie jest niezgodne z przepisami odrębnymi – ustawą Prawo budowlane. Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego L.S. złożyła skargę. Podnosiła, że decyzja, która uwzględni jej wniosek o ustalenie warunków zabudowy pozwoli na dokończenie remontu budynku mieszkalnego i zapewni godziwe warunki życia. Pozostałe budynki objęte wnioskiem uchroni przed zniszczeniem. Nie godziła się z zarzutem wykonania robót budowlanych w budynku mieszkalnym w warunkach samowoli. Wskazywała, że otrzymała pozwolenie na generalny remont budynku mieszkalnego w 1989 r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wnosiło o jej oddalenie. Podtrzymało stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Akcentowało, że wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy w czasie, gdy toczy się postępowanie w przedmiocie samowoli budowlanej, stanowiłoby naruszenie art. 61 ust. 1 pkt 5 powoływanej w sprawie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Żądanej treści decyzja zmierzałaby do legalizacji samowoli budowlanej. Wskazywało, że wnioskowane zamierzenie inwestycyjne nie znajduje też oparcia w przepisach odrębnych, przewidujących wymogi dla ochrony środowiska, ochrony gruntów rolnych i leśnych oraz dla terenów uzdrowiskowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając skargę zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. Nr 153, poz. 1269 / w związku z art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. / sądy administracyjne kontrolują działalność organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Postępowanie administracyjne zostało wszczęte na wniosek L.S. która domagała się wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla zmiany sposobu użytkowania wraz z niezbędną przebudową kompleksu obiektów budowlanych, obejmujących obszar całej działki nr [...] na cele działalności agroturystycznej. Poza sporem było ustalenie, że na terenie, gdzie położona jest działka objęta wnioskiem, nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Kolegium prawidłowo wskazuje, że zgodnie z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym / Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm. / w takiej sytuacji zmiana sposobu użytkowania połączona z przebudową kompleksu obiektów budowlanych wymaga ustalenia warunków zabudowy decyzją administracyjną. Co do zasady wydanie pozytywnej decyzji o ustaleniu warunków zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia warunków ujętych w art. 61 ust. 1 pkt 1-5 powołanej wyżej ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zgodnie z art. 61 § 1 k.p.a. w związku z art. 63 § 2 k.p.a. żądanie strony wiążąco określa granice sprawy administracyjnej. Skarżąca wystąpiła do organu o ustalenie warunków zabudowy dla jednego zamierzenia inwestycyjnego, obejmującego kompleks zabudowy zagrodowej na działce nr [...], polegającego na wykonaniu niezbędnej przebudowy i zmianie sposobu użytkowania na cele agroturystyki. Okolicznością bezsporną było, że w stosunku do jednego z objętych wnioskiem obiektów budowlanych - budynku mieszkalnego - organ nadzoru budowlanego prowadzi odrębne postępowanie administracyjne w przedmiocie samowoli budowlanej. W tej sytuacji Kolegium prawidłowo stwierdza, że w obecnym stanie sprawy istnieje prawna przeszkoda do wydania decyzji ustalającej warunki zabudowy dla wnioskowanego zamierzenia inwestycyjnego. Przedmiotem wniosku skarżącej jest istniejący kompleks zabudowy zagrodowej, jako jedna funkcjonalnie powiązana całość, jedno zamierzenie inwestycyjne. W rezultacie merytoryczne rozpatrzenie wniosku skarżącej musi zostać poprzedzone ostatecznym ustaleniem czy jego realizacja nastąpiła zgodnie z prawem, także w odniesieniu do części wnioskowanego zamierzenia inwestycyjnego, jakim jest sporny budynek mieszkalny. Wynik postępowania administracyjnego prowadzonego przed organem nadzoru budowlanego przesądzi / czy to pozytywnie, czy to negatywnie / o zasadności wniosku. Decyzja o ustaleniu warunków zabudowy, w zakresie wnioskowanej przebudowy i zmiany sposobu użytkowania kompleksu zabudowy zagrodowej, co do zasady musi mieć za przedmiot obiekty budowlane, których istnienie nie narusza prawa. W tych okolicznościach ocena zgodności wnioskowanego zamierzenia inwestycyjnego z wymogami z art. 61 ust. 1 pkt 1 – 5 powoływanej ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w tym ochrony środowiska, gruntów rolnych czy terenów uzdrowiskowych, pozostaje bez wpływu na rezultat kontroli sądowej. Wynik tej sprawy nie wyklucza prawa skarżącej do wystąpienia z wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy odrębnie dla robót budowlanych w poszczególnych budynkach gospodarczych. Z tych względów, wobec niezasadności skargi, na podstawie art. 151 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.