II SA/Lu 77/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Kierek, Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak, Bogusław Wiśniewski (spr.) (asesor WSA), Protokolant stażysta Agata Jakimiuk, po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2004 r. sprawy ze skargi S. H. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę Zaskarżoną decyzją Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2002 r znak: [...] sprostowaną postanowieniem z dnia [...] grudnia 2002r. nakazującą S.H. i rozbiórkę murowanego budynku gospodarczo – garażowego o wymiarach 9,08 x 8,08 dobudowanego do istniejącego budynku szklarni oraz istniejącego budynku gospodarczego na działce w miejscowości J.K. nr [...] gmina N. W odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji S.H. podnosił, iż przedmiotowy budynek powstał w miejsce poprzednio stojącej tam szopy drewnianej krytej papą, która uległa zniszczeniu. Garaż dobudowany jest na części działki sąsiadującej z działka nr [...] będącej własnością L.H. Nie wnosił on żadnych uwag do istnienia budynku. Ściana tego budynku stanowi część ogrodzenia oddzielającego obie działki. W budynku składowany ma być opał, sprzęt, narzędzia gospodarcze itp. Uzasadniając swoje stanowisko organ odwoławczy stwierdził, iż budowa budynku wymagała uzyskania pozwolenia na budowę. Wobec jego braku należało orzec jego rozbiórkę. W motywach rozstrzygnięcia podkreślono, iż nie ma znaczenia podnoszony argument budowy w miejscu już istniejącej szopy, czy też brak sprzeciwu właściciela sąsiedniej nieruchomości na prowadzoną budowę. Z tych względów odstąpiono od przeprowadzenia zgłoszonych przez stronę dowodów ze świadków mogących potwierdzić te okoliczności. Skarżąc rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego do Naczelnego Sądu Administracyjnego S.H. zgłosił pogląd, jakoby wybudowany budynek gospodarczy w istocie nie jest budynkiem, ale są to tylko dwie ściany będące ogrodzeniem z nieruchomością L.H. Ten z kolei nie wnosi żadnych zastrzeżeń co do ich usytuowania. Jedna ze ścian oddziela podwórze inwentarskie od gospodarczego. Na ogrodzenie nie potrzeba żadnych pozwoleń na budowę. Takich informacji udzielono skarżącemu w gminie N. Potwierdził, iż budynek został wybudowany w miejscu dotychczasowej szopy, która uległa zniszczeniu. Jego zdaniem wykonanie rozbiórki doprowadzi go do wielkiego uszczerbku na zdrowiu, albo nawet do operacji na którą nie ma pieniędzy. Podkreślił, iż budynek przeszkadza tylko jednemu sąsiadowi, który nie graniczy z wybudowanym ogrodzeniem. Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wykazywał, iż poprzez dobudowanie do istniejących obiektów szklarni i budynku gospodarczego ścian murowanych z cegły ceramicznej z otworami okiennymi i drzwiowymi oraz wykonanie na nich konstrukcji dachowej drewnianej przykrytej blachą, inwestor zrealizował budynek, a nie jak twierdzi ogrodzenie. Na jego budowę należało uzyskać pozwolenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Brak jest podstaw do uwzględnienia skargi. W toku postępowania ustalono, iż skarżący wybudował na nieruchomości położonej w miejscowości J.K. budynek murowany z cegły kratówki z drewnianą więźbą dachową pokryty blachą. Budynek ma wymiary 8,08 x 9.08 m. Przylega do już istniejącego budynku szklarni i budynku gospodarczego. Powyższy opis wynika z protokołu oględzin nieruchomości sporządzonego w dniu 19 października 2002r. Z protokołu wnosić należy, iż skarżący potwierdził datę budowy na miesiąc czerwiec 2002 r. Bez znaczenia dla kwalifikacji obiektu budowlanego jest to , czy jego ściana usytuowana jest w granicy nieruchomości. Bez wątpienia jest to budynek w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r Prawo budowlane ( tekst. jedn. Dz .U z 2000 r Nr 106, poz. 1126 ze zmianami), a zatem na jego budowę było wymagane uzyskanie pozwolenia na budowę.. Bezspornym w sprawie jest, iż skarżący takiego pozwolenia nie posiadał. Należy przychylić się do zdania organów administracji, iż powyższe okoliczności uzasadniają nakazanie rozbiórki wybudowanego obiektu budowlanego. Brak pozwolenia na budowę musi skutkować konsekwencjami wynikającymi z art.48 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane. Przepis ten zobowiązuje właściwy organ do nakazania rozbiórki obiektu budowlanego lub jego części będącego w budowie lub wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia , bądź też pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ. Dla oceny zasadności stanowiska przedstawionego w zaskarżonej decyzji nie mają wpływu podnoszone w skardze argumenty finansowe i zdrowotne, ani fakt budowy na miejscu zniszczonej szopy. Pod pojęciem budowy opisanym w art.3 pkt.6 cyt. ustawy należy bowiem rozumieć także odbudowę. Nie można przychylić się do zdania , iż przeciwko nakazowi rozbiórki miałaby przemawiać zgoda właściciela sąsiedniej nieruchomości na posadowienie budynku w granicy działek. Kwestia ta w ogóle nie jest przedmiotem rozpoznania w sprawie o nakazanie rozbiórki obiektu budowlanego wybudowanego bez pozwolenia na budowę. Z powyższych względów na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U Nr.153, poz. 1270 ) skargę należało oddalić.