II SA/Lu 77/14

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie uznania pobranego świadczenia za nienależnie pobrane p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. Strona skarżąca, w zakreślonym w wezwaniu terminie (data stempla pocztowego), na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomoc druk symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Wniosek uzasadniła tym, że zamieszkuje w domu pomocy społecznej i utrzymuje się z emerytury w kwocie [...] złotych brutto, z której kwotę [...] złotych miesięcznie przeznacza na opłatę za pobyt w domu opieki społecznej zaś pozostająca kwota [...] złotych na koszty leczenia i pozostałe potrzeby własne. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przy czym art. 239 p.p.s.a. zawiera katalog spraw, w których strony z mocy samego prawa nie mają obowiązku ponoszenia kosztów sądowych oraz wykaz stron, na których nie ciąży obowiązek ponoszenia kosztów sądowych. Na mocy art. 239 pkt 1 lit. a p.p.s.a. strona skarżąca jest zwolniona w niniejszym postępowaniu od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Przedmiotem jej skargi jest bowiem decyzja rozstrzygająca o uznaniu pobranego świadczenia za nienależnie pobrane, która to sprawa na gruncie art. 239 pkt 1 lit. a p.p.s.a. zaliczana jest do spraw z zakresu pomocy społecznej. Strona skarżąca nie musi więc ponosić kosztów sądowych związanych z niniejszym postępowaniem. Zatem jej żądanie zwolnienia od obowiązku ich ponoszenia jest bezzasadne. Skoro bowiem na stronie skarżącej nie ciąży obowiązek ponoszenia kosztów sądowych to tym samym nie musi ona go wykonywać w związku, z czym nie można przyjąć aby powstał uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego dla strony skarżącej. Może on być bowiem następstwem jedynie wykonanie obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.