II SA/Lu 770/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Dudek po rozpoznaniu w dniu 24 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie zwrotu dodatku do zasiłku rodzinnego - w zakresie wniosku K. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata p o s t a n a w i a I. przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka ; II. umorzyć postępowanie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W dniu 13 września 2012 r. (data nadania) K. G. złożyła na urzędowym formularzu symbol PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. We wniosku wskazała, iż samotnie wychowuje dwoje niepełnoletnich dzieci, zaś na dochód jej trzyosobowej rodziny składa się m.in. wynagrodzenie skarżącej za staż w wysokości 950 zł oraz alimenty uiszczane na rzecz jej córki w wysokości 300 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ustalenie występowania przesłanek przyznania prawa pomocy unormowanych w cytowanym przepisie wymaga uwzględnienia sytuacji materialnej osoby wnoszącej o przyznanie prawa pomocy oraz wysokości ciążących na niej obowiązków ponoszenia kosztów w toku postępowania. Wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata zasługuje na uwzględnienie. Z oświadczenia złożonego na urzędowym formularzu wniosku PPF wynika, że skarżąca jest osobą samotnie wychowującą dwoje małoletnich dzieci, nie posiadającą żadnego majątku ani zasobów finansowych. Źródłem utrzymania rodziny skarżącej jest m. in. wynagrodzenie za odbywany staż w wysokości 950 zł oraz alimenty uiszczane na rzecz jej córki w kwocie 300 zł. We wniosku skarżąca wskazała, iż otrzymuje również alimenty na rzecz jej syna B. G., nie podając kwoty tych alimentów. Sąd z urzędu ustalił jednak, iż wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy złożonym w niniejszej sprawie, skarżąca złożyła wniosek na formularzu PPF również w sprawie II SA/Lu 769/12, w którym wskazała, iż alimenty zasądzone na rzecz jej syna wynoszą 350 zł. Na tej podstawie należy stwierdzić, iż łączna kwota dochodów rodziny skarżącej wynosi 1600 zł. Do ponoszonych przez jej rodzinę miesięcznych wydatków zalicza się natomiast: czynsz w wysokości 170 zł, opłata za energię elektryczną w wysokości 145 zł, opłata za gaz w wysokości 100 zł, opłata za telewizję w wysokości 19 zł, opłata za internet w wysokości 39 zł, rachunek za telefon w wysokości 100 zł, koszty dojazdów córki skarżącej do szkoły w kwocie 60 zł oraz koszty obiadów w szkolnej stołówce w wysokości 100 zł. Biorąc zatem pod uwagę wysokość ponoszonych przez rodzinę skarżącej miesięcznych wydatków, a także uwzględniając inne niezbędne wydatki rodziny takie jak koszty zakupu żywności, koniecznych artykułów gospodarstwa domowego i odzieży należy uznać, iż sytuacja materialna skarżącej nie pozwala jej na samodzielne ustanowienie w niniejszej sprawie profesjonalnego pełnomocnika, bez ponoszenia uszczerbku koniecznego utrzymania jej oraz jej rodziny. W tej sytuacji zasadne jest przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Odnosząc się do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych należy wyjaśnić, iż zgodnie z treścią art. 239 pkt 1 lit. "a" p.p.s.a. nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, dokonane na mocy powołanego przepisu, oznacza całkowite zwolnienie z obowiązku wnoszenia zarówno opłat sądowych, jak i ponoszenia wydatków. Mając zatem na uwadze, iż w niniejszej sprawie skarżąca korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych, jej wniosek w tym przedmiocie należy uznać za bezprzedmiotowy. W tej sytuacji, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., należało umorzyć postępowanie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.