II SA/Lu 773/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec po rozpoznaniu w dniu 26 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania - w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie w części obejmującej żądanie zwolnienia od kosztów sądowych; 2. przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym ustanawiając dla niej adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka . POSTANOWIENIE Skarżąca A. K. złożyła w dniu 20 października 2011 r. wniosek o przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. We wniosku tym podała, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z mężem. Obydwoje utrzymują się z otrzymywanej przez każde z nich renty inwalidzkiej w łącznej kwocie 1926,80 zł. Jedyny ich majątek stanowi mieszkanie o pow. 38,5 m2 w którym zamieszkują. Wskazała, iż na stałe miesięczne koszty utrzymania takie jak czynsz, woda, gaz, energia elektryczna, centralne ogrzewanie, lekarstwa oraz opłata za usługi opiekuńcze wydają łącznie 1010 zł. W związku z tym - jak zaznaczyła - kwota jaka pozostaje jej na utrzymanie rodziny wynosi 916 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wskazać należy, iż skarżąca A. K. jest w niniejszej sprawie zwolniona z obowiązku ponoszenia jakichkolwiek kosztów sądowych. Wynika to wprost z art. 239 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako p.p.s.a., zgodnie z którym, strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Powyższe oznacza, iż skarżąca w niniejszym postępowaniu toczącym się w sprawie specjalistycznych usług opiekuńczych nie ma obowiązku uiszczania zarówno wpisu, jak i innych opłat sądowych. W konsekwencji uznania, że skarżąca korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych postępowanie w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych należało umorzyć jako bezprzedmiotowe w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Bezprzedmiotowość wniosku o zwolnienie od kosztów pozostaje jednak bez wpływu na drugie z żądań, a mianowicie ustanowienie adwokata. W myśl art. 262 p.p.s.a., przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, to jest poprzez ustanowienie adwokata, następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W świetle powyższego, mając na uwadze sytuację finansową skarżącej, a w szczególności deklarowaną wysokość dochodu oraz brak jakichkolwiek oszczędności stwierdzić należy, iż nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów niniejszego postępowania. Skarżąca nie dysponuje bowiem środkami pieniężnymi, które mogłaby przeznaczyć na poniesienie kosztów niniejszego postępowania chociażby w części. Ponadto biorąc pod uwagę koszty rynkowego honorarium adwokata, stwierdzić należy, że przestawiona przez nią kondycja finansowa pozwala również przewidzieć, iż nie ma ona możliwości zgromadzenia dostatecznych środków na pokrycie wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Zapadłe orzeczenie oznacza, że skarżąca w niniejszym postępowaniu sądowym nie ma obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Został jej również przyznany adwokat z urzędu, którego koszty wynagrodzenia nie obciążą skarżącej. Adwokat ten zostanie wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką . Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.