II SA/Lu 774/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. B. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]., Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania z akt sprawy kserokopii dokumentów w zakresie uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 17 czerwca 2010 r., sygn. akt II SA/Lu 774/09 postanawia uzupełnić wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 17 czerwca 2010 r., sygn. akt II SA/Lu 774/09 w ten sposób, że zasądzić na rzecz skarżącego – B. B. od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego kwotę 100 (sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wyrokiem z dnia 17 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w sprawie ze skargi B. B. uchylił zaskarżoną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].r. oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. W punkcie II sentencji Sąd przyznał [...] M. W. od Skarbu Państwa wynagrodzenie tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Pismem z dnia.15 kwietnia 2011r. B. B.wniósł "o zwrot wpisowego od skargi". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wobec wydanego wyroku WSA w Lublinie z dnia 17 czerwca 2011r. wniosek skarżącego z dnia 17 czerwca 2010r. należało potraktować jako wniosek o uzupełnienie wyroku w zakresie kosztów. Zgodnie z art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz.1270 ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.) w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Z kolei zgodnie z art. 205 § 1 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym, zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie. Suma kosztów przejazdu i równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać wynagrodzenia jednego adwokata lub radcy prawnego. Skarżący złożył wniosek o zwrot kosztów postępowania w kwocie 100 zł (wpis od uiszczonej skargi). Wobec braku orzeczenia o kosztach postępowania w powyższym wyroku, Sąd uwzględnił wniosek B. B. i postanowił zasądzić na jego rzecz od organu koszty w takim właśnie zakresie. Z tych względów, Sąd działając na podstawie art. 157 § 3 w zw. z art. 200 i art. 205 § 1 orzekł jak w sentencji postanowienia.