II SA/Lu 775/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Dudek (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędzia NSA Krystyna Sidor, Protokolant Asystent sędziego Beata Skubis-Kawczyńska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 22 stycznia 2009 r. sprawy ze skargi A.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego oddala skargę. Decyzją z dnia [...] Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), art. 7, art. 8 ust. 1 pkt 2 i ust. 3, art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 lipca 2006 r. w sprawie zweryfikowania kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz. U. Nr 135, poz. 950), utrzymało w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Burmistrza Miasta przez Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...], Nr [...], odmawiającą przyznania A. P. pomocy w formie zasiłku stałego. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Kolegium, podzielając stanowisko organu I instancji wskazało, iż A. P. nie spełnia wymogów do przyznania jej zasiłku stałego, określonych w art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy o pomocy społecznej. Wprawdzie wnioskodawczyni legitymuje się orzeczeniem zaliczającym ją do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, wypełniając tym samym jeden warunek przyznania zasiłku stałego, to jednak druga przesłanka w postaci kryterium dochodowego nie została spełniona. Organ ustalił, iż A. P. jest osobą niepełnosprawną i legitymuje się umiarkowanym stopniem niepełnosprawności, co jest równoznaczne z całkowitą niezdolnością do pracy, jednakże dochód na osobę w czteroosobowej rodzinie wynoszący 380,29 złotych jest wyższy od kryterium dochodowego w wysokości 351 złotych. Określając dochód organ wliczył wynagrodzenie za pracę męża A. P., dodatek mieszkaniowy oraz zasiłki rodzinne na córki i wyjaśnił, powołując art. 8 ust. 3 i ust. 4 ustawy o pomocy społecznej, iż dochód na osobę w rodzinie został ustalony prawidłowo, ponieważ zgodnie z ustawą, do dochodu wlicza się dodatek mieszkaniowy i zasiłek rodzinny. A. P. w skardze do sądu administracyjnego zarzuciła niezgodność z prawem zaskarżonej decyzji. Podniosła, iż organy administracji obu instancji nie rozpatrzyły jej wniosku wnikliwie, dokonując nieprawidłowej interpretacji przepisów ustawy o pomocy społecznej. Zdaniem skarżącej przepis art. 8 ust. 3 powołanej ustawy nie zalicza do dochodu dodatku mieszkaniowego oraz zasiłku rodzinnego, ponieważ są one wolne od podatku dochodowego od osób fizycznych, a zatem organy administracji błędnie obliczyły dochód na członka rodziny, wliczając do niego powyższe świadczenia. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w motywach zaskarżonej decyzji. Sąd zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji o odmowie przyznania skarżącej zasiłku stałego są zgodne z prawem. Zasiłek stały w przypadku osoby pozostającej w rodzinie, jak skarżąca, przysługuje zgodnie z art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2008 r., Nr 115, poz. 728) osobie pełnoletniej całkowicie niezdolnej do pracy z powodu wieku lub niepełnosprawności, jeżeli jej dochód, jak również dochód na osobę w rodzinie są niższe od kryterium dochodowego na osobę w rodzinie. W razie niespełnienia którejkolwiek z powyższych przesłanek zasiłek stały nie przysługuje, a organ administracji rozpatrujący wniosek o przyznanie zasiłku stałego zobowiązany jest wydać decyzję odmowną. W rozpatrywanej sprawie skarżąca jako pozostająca w rodzinie jest osobą pełnoletnią i całkowicie niezdolną do pracy z powodu niepełnosprawności (legitymuje się orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności), lecz dochód na osobę w rodzinie był wyższy od kryterium dochodowego na osobę w rodzinie. Ustalenia dotyczące dochodu na osobę w rodzinie zakwestionowała skarżąca podnosząc, iż do dochodu bezzasadnie doliczono dodatek mieszkaniowy oraz zasiłki rodzinne na córki. Powyższe zarzuty skarżącej nie mogą być podzielone. Kryterium dochodowe na osobę w rodzinie, do którego nawiązuje art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy o pomocy społecznej, to dochód na osobę w rodzinie nieprzekraczający 351 zł, o czym stanowi art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy o pomocy społecznej w związku z § 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 lipca 2006 r. w sprawie zweryfikowania kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz. U. Nr 135, poz. 950), wydanego na podstawie delegacji zawartej w art. 9 ust. 8 ustawy o pomocy społecznej. Dochód na osobę w rodzinie oznacza dochód rodziny podzielony przez liczbę osób w rodzinie (art. 6 pkt 3 ustawy o pomocy społecznej). Natomiast art. 8 ust. 3 ustawy jako dochód określa sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub w przypadku utraty dochodu z miesiąca, w którym wniosek został złożony, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pomniejszoną o: 1) miesięczne obciążenie podatkiem dochodowym od osób fizycznych, 2) składki na ubezpieczenie zdrowotne określone w przepisach o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia oraz ubezpieczenia społeczne określone w odrębnych przepisach; 3) kwotę alimentów świadczonych na rzecz innych osób, przy czym, zgodnie z art. 8 ust. 4 ustawy, do tak ustalonego dochodu nie wlicza się jednorazowego pieniężnego świadczenia socjalnego, wartości świadczeń w naturze oraz świadczenia przysługującego osobie bezrobotnej na podstawie przepisów o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy z tytułu wykonywania prac społecznie użytecznych oraz zapomogi pieniężnej, o której mowa w przepisach o zapomodze pieniężnej dla niektórych emerytów, rencistów i osób pobierających świadczenie przedemerytalne albo zasiłek przedemerytalny w 2007 r. Z powołanych przepisów prawa wynika, że nie zachodzą podstawy do pominięcia przychodów z tytułu dodatku mieszkaniowego i zasiłków rodzinnych jako składnika dochodów rodziny skarżącej. Jeśli bowiem za dochód uważa się sumę przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, przy uwzględnieniu wyłączeń wynikających z art. 8 ust. 3 pkt 1-3 i ust. 4 ustawy, które nie dotyczą zarówno dodatku mieszkaniowego, jak i zasiłku rodzinnego, to przychody z tego tytułu podlegają zaliczeniu do dochodu. W tej sytuacji stwierdzić należy, że organ administracji ustalając dochód w rodzinie skarżącej, a następnie dochód na osobę w rodzinie, zasadnie uwzględnił obok wynagrodzenia za pracę męża skarżącej w kwocie 1275,82 zł netto, także dodatek mieszkaniowy w kwocie 113,37 zł oraz zasiłki rodzinne na córki w kwotach 64 i 68 zł. Tak ustalony dochód rodziny wynosił 1521,19 zł, co przy czteroosobowej rodzinie skarżącej dało dochód na osobę w rodzinie w kwocie 380,29 zł. Oczywiste więc jest, że przy kryterium dochodowym na osobę w rodzinie wynoszącym 351 zł, dochód na osobę w rodzinie skarżącej przekroczył to kryterium, co w świetle powołanego wcześniej art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy o pomocy społecznej, nawet przy spełnieniu pozostałych wymogów ustawowych, wyklucza możliwość przyznania zasiłku stałego. Dlatego też decyzja organu I instancji o odmowie przyznania zasiłku stałego oraz utrzymująca ją w mocy zaskarżona decyzja są zgodne z prawem. Czyni to skargę niezasadną, którą należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Z tych względów orzeczono, jak w sentencji wyroku.