II SA/Lu 775/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Sidor po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] 2013r., nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego - w zakresie wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata p o s t a n a w i a ustanowić dla M. S. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Lublinie. Po wydaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 14 listopada 2013r., sygn. akt II SA/Lu 775/13 oddalającego skargę M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]z dnia [...] 2013r., nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego - skarżąca złożyła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. W formularzu wniosku PPF wskazała, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, mając na utrzymaniu dwóch synów, w tym niepełnosprawnego w znacznym stopniu K.. Miesięczne dochody rodziny wynoszą 1345 zł (zasiłek pielęgnacyjny, zasiłek rodzinny i alimenty synów), poza tym skarżąca posiada udział 1/3 w nieruchomości o pow.40m oraz jest współwłaścicielką (½ udziału) gospodarstwa rolnego o pow. 3,5715 ha przeliczeniowych. Skarżąca ponosi znaczne wydatki związane z leczeniem i rehabilitacją niepełnosprawnego syna. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, w sytuacji, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie ustanowienia adwokata jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 ppsa). Przyznanie prawa pomocy w takim zakresie następuje, gdy wnoszący jest osobą, której środki do życia ze względu na okoliczności życiowe są na tyle ograniczone, że zaspokajają jedynie podstawowe potrzeby życiowe w związku z czym poniesienie przez nią choć części kosztów sądowych prowadziłoby do powstania uszczerbku utrzymania koniecznego dla niej i jej rodziny. W ocenie Sądu, sytuacja skarżącej M. S. uzasadnia uwzględnienie wniosku o ustanowienie adwokata – skarżąca uzyskuje bowiem niewielkie dochody (1345 zł miesięcznie), z których musi utrzymać siebie i synów, w tym niepełnosprawnego syna K., wymagającego stałego leczenia. Poza tym na tym etapie postępowania brak profesjonalnej pomocy prawnej mógłby pozbawić skarżącą możliwości podejmowania czynności procesowych. Instytucja prawa pomocy wprawdzie wydatkowana jest ze środków Skarbu Państwa, jednak nie może być iluzoryczna. Z tych względów należało orzec, jak w sentencji postanowienia.