II SA/Lu 779/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata T. W. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o przyznaniu zasiłku stałego postanawia umorzyć postępowania w zakresie wniosku o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Stosownie do unormowania art. 161 §1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwana dalej "p.p.s.a.") sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Na mocy art. 167a §1 p.p.s.a. unormowanie art. 161 §1 pkt 3 znajduje odpowiednie zastosowanie do postanowień referendarza sądowego. Wydanym w sprawie niniejszej postanowieniem starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 31 stycznia 2018 r. odmówiono przyznania kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu adwokatowi T. W.. Zawarty w sporządzonej przez niego skardze kasacyjnej wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie zawierał oświadczenia, że koszty nie zostały pokryte w całości bądź w części. Odpis tego postanowienia wraz z uzasadnieniem adwokat T. W. odebrał osobiście w dniu 9 lutego 2018 r. W dniu 7 marca 2018 r. ponownie wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w związku ze sporządzeniem i wniesieniem skargi kasacyjnej. Tym razem wniosek zawiera oświadczenie, że koszty nie zostały uiszczone w całości bądź w części. Mając na uwadze to, że wniosek pełnomocnika skarżącego o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej został już rozpoznany a rozstrzygające co do niego postanowienie nie zostało zaskarżone stwierdzić należy, iż ponowne orzekanie w tym samym zakresie jest bezprzedmiotowe. Tak samo bowiem jak bezprzedmiotowe jest przyznanie jednemu adwokatowi drugi razy wynagrodzenia za tą samą czynność podjętą na rzecz tej samej strony w ramach prawa pomocy, tak bezprzedmiotowe jest też rozpoznawanie drugiego wniosku adwokata o zasądzenie kosztów za wykonanie tej samej czynności, gdy pierwszy z wniosków został już rozpoznany. Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 161 §1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 167a §1 p.p.s.a. należało postanowić jak na wstępie.