II SA/Lu 78/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Dudek (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Jadwigi T. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia warunków zabudowy uchyla zaskarżone postanowienie oraz postanowienie Wójta Gminy z dnia [...] r., znak: [...]. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2016 r., znak: [...], wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postepowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm., dalej: k.p.a.), po rozpoznaniu zażalenia J. B., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Z. utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy T. L. z dnia [...] września 2016 r., znak: [...] w sprawie zawieszenia na wniosek K. Ś. postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie budynku usługowego na działkach nr [...] i [...] położonych w miejscowości D. T.. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy wyjaśnił, że postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy zostało wszczęte na wniosek K. Ś., która – wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2016 r. zwróciła się do organu pierwszej instancji o zawieszenie postępowania. Kolegium podniosło następnie, że postępowanie zostało – zgodnie z wnioskiem – zawieszone postanowieniem z dnia [...] września 2016 r. na podstawie art. 98 § 1 k.p.a., a następnie, na wniosek K. Ś., podjęte postanowieniem z dnia [...] września 2016 r. W ocenie kolegium, skoro zawieszone zaskarżonym postanowieniem postępowanie zostało podjęte zanim zażalenie wpłynęło do organu drugiej instancji, brak jest podstaw do merytorycznej oceny zasadności zawieszenia. W skardze na powyższe postanowienie J. B. wniosła o jego uchylenie w całości. W uzasadnieniu skargi sprzeciwiła się ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie budynku usługowego na działkach nr [...] i [...] położonych w miejscowości D. T.. W odpowiedzi na skargę organ drugiej instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie organu pierwszej instancji zostały wydane z naruszeniem prawa uzasadniającym ich uchylenie w całości. Przedmiotem kontroli sądu jest postanowienie wydane w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie budynku usługowego na działkach nr [...] i [...] położonych w miejscowości D. T.. Postawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowi art. 98 § 1 k.p.a., zgodnie z którym organ administracji publicznej może zawiesić postępowanie, jeżeli wystąpi o to strona, na której żądanie postępowanie zostało wszczęte, a nie sprzeciwiają się temu inne strony oraz nie zagraża to interesowi społecznemu. Skoro, w myśl art. 98 § 1 k.p.a., przesłanką zawieszenia postępowania na wniosek strony jest brak sprzeciwu pozostałych stron wobec jej żądania, to o złożeniu takiego wniosku oraz o prawie zgłoszenia sprzeciwu wobec niego należy poinformować pozostałe strony postępowania, doręczając im odpis wniosku (M. Romańska [...], Komentarz do art. 98 Kodeksu postępowania administracyjnego, [w:] Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, H. Knysiak-Molczyk (red.), Lex nr 476706). W związku z tym, że stronami postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy w niniejszej sprawie, oprócz wnioskodawczyni, są: K. Ś., D. Ś., Ł. Ś. oraz A. B., należało poinformować te podmioty o złożonym przez J. B. wniosku o zawieszenie postępowania, co umożliwiłoby im ewentualne złożenie sprzeciwu wobec wniosku. Niedopełnienie tego obowiązku przez organ pierwszej instancji stanowi istotne naruszenie dyspozycji art. 98 § 1 k.p.a. Organ administracji powinien był ponadto ocenić, czy zawieszenie postępowania na żądanie strony nie zagraża interesowi społecznemu. Wynik tej oceny powinien zostać ujawniony w uzasadnieniu postanowienia w sprawie zawieszenia postępowania, czego organy obu instancji nie dostrzegły, naruszając tym samym zarówno dyspozycję art. 98 § 1 k.p.a., jak i dyspozycję art. 124 § 2 k.p.a. Dodatkowo podnieść należy, że jeżeli organ uznał, że podstawą do zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla wskazanej wyżej inwestycji jest konieczność uzyskania w odrębnym postepowaniu zezwolenia zarządcy drogi na przebudowę prowadzącego do działek nr [...] i [...] zjazdu w pasie drogowym drogi krajowej nr [...], powinien był rozważyć zawieszenie postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., czego nie uczynił. Wbrew stanowisku organów, okoliczność, że postępowanie w sprawie zostało podjęte zanim wpłynęło zażalenie na postanowienie zawieszające postępowanie, nie konwaliduje wadliwości tego postanowienia, gdyż wstrzymanie biegu postępowania mogło wywołać określone skutki prawne. Stąd nie można podzielić poglądu, że wobec podjęcia postępowania zbędna była merytoryczna ocena podstaw zawieszenia. Zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie organu pierwszej instancji zostały zatem wydane z istotnym naruszeniem art. 98 § 1 k.p.a. oraz art. 124 § 2 k.p.a., co uzasadnia ich uchylenie na podstawie art. 145 § pkt 1 lit. c/ ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.). Jednakże z uwagi na to, że postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy zostało już podjęte, organ pierwszej instancji, ponownie rozpoznając sprawę, umorzy postępowanie w przedmiocie zawieszenia postępowania na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. w związku z art. 126 k.p.a. Mając na uwadze powyższe, sąd orzekł, jak w sentencji.