II SA/Lu 781/01

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Zarządu Chełmskich Parków Krajobrazowych w Ch. na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. (...) z dnia 6 kwietnia 2001 r. w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych - uchyla zaskarżoną decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia 6 kwietnia 2001 r., (...) Zaskarżoną decyzją z dnia 6.04.2001 r. (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. działając na podstawie art. 138 par. 1 pkt 1 Kpa po rozpatrzeniu odwołania Zarządu Chełmskich Parków Krajobrazowych w Ch. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia 15 stycznia 2001 r. (...) nakazującej Ewie i Andrzejowi małżonkom B. wykonanie niezbędnych obowiązków doprowadzenia tymczasowego obiektu budowlanego wybudowanego samowolnie we wsi G. gmina U. do stanu zgodnego z przepisami - utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Według motywów tej decyzji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją wydaną na podstawie art. 40 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane /Dz.U. nr 38 poz. 229 ze zm./ w związku z art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /t.j. Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1126/ - nakazał Ewie i Andrzejowi B. przedłożyć do dnia 31 stycznia 2001 r. określone w decyzji dokumenty dotyczące tymczasowego drewnianego budynku gospodarczego, wybudowanego bez pozwolenia na budowę na działce nr 113/14 w miejscowości G. gm. U. Stosując jako podstawę materialnoprawną art. 40 Prawa budowlanego z 1974 r. organ I instancji uznał, że budynek gospodarczy wybudowany samowolnie przed 1 stycznia 1995 r. przez poprzednich właścicieli gospodarstwa rolnego na terenie zabudowy zagrodowej nie powoduje niebezpieczeństwa dla ludzi lub mienia ani niedopuszczalnego pogorszenia warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia, a jego realizacja nie narusza ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego w okresie budowy oraz aktualnie. Okres budowy spornego obiektu Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. ustalił na podstawie zeznań świadków. Organ podał ponadto, że działka zagrodowa Haliny W. o nr ewid. 113 została geodezyjnie podzielona na mniejsze działki. Działkę nr 113/14, na której stoi sporny budynek gospodarczy, oraz działki nr 113/17, 113/25 /o łącznej pow. 0,28 ha/ zakupili w 1996 r. Ewa i Andrzej B. w celu utworzenia specjalistycznego gospodarstwa o intensywnej produkcji ziół, którą zamierzają prowadzić na działce nr 462 położonej w Z.-S. Rozpatrując odwołanie organ II instancji, po zbadaniu dodatkowych dowodów, dał wiarę oświadczeniu Ewy i Andrzeja B., oraz zgłoszonych przez nich świadków: Haliny W., Stanisława U., Marii B., że tymczasowy drewniany budynek gospodarczy o wymiarach 6,20 x 6,20 nie połączony trwale z gruntem został wykonany przez poprzednich właścicieli działki nr 113 w G. gm. U. Organ odwoławczy nie dał wiary twierdzeniom Zarządu Chełmskich Parków Krajobrazowych, że istniejący na działce nr 113/14 w G. obiekt budowlany został wykonany pomiędzy 17 sierpnia 1997 r. a 24 kwietnia 1998 r. jako nowy domek letniskowy. Przedłożone przez Zarząd Chełmskich Parków Krajobrazowych nieczytelne zdjęcia lotnicze nie mogą - zdaniem organu - stanowić dowodu - w postępowaniu prowadzonym przez organ nadzoru budowlanego mającego między innymi na celu dokładne ustalenie okresu budowy spornego obiektu gospodarczego. W skardze na tę decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego Zarząd Chełmskich Parków Krajobrazowych w Ch. wniósł o jej uchylenie jako sprzecznej z obowiązującymi przepisami prawa budowlanego. W uzasadnieniu skargi wskazał, że w akcie notarialnym z dnia 29.08.1996 r. sprzedająca oświadczyła "działki gruntu nie są zabudowane", na zdjęciu lotniczym wykonanym przez Państwowe Przedsiębiorstwo Geodezyjno-Kartograficzne z dnia 30 sierpnia 1992 r., oraz zdjęciu lotniczym wykonanym przez Centralny Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii w W. z dnia 17.08.1997 r. brak jest jakichkolwiek zabudowań. Ponadto stan zagospodarowania spornej działki w latach 1992, 1997 i 1998 został potwierdzony przez ekspertyzę wykonaną przez pracownika Zakładu Kartografii UMCS. Podniesiono, że teren ten należy do jednego z najcenniejszych przyrodniczo w województwie L. i ma kluczowe znaczenie dla zachowania walorów przyrodniczo-krajobrazowych (...) Obszaru Chronionego Krajobrazu. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W toku postępowania administracyjnego na organie orzekającym spoczywają określone w Kodeksie postępowania administracyjnego, a w szczególności w art. 77 par. 1 i 80 Kpa obowiązki dotyczące wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego oraz oceny na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Wskazane normy prawne nawiązują do treści jednej z naczelnych zasad postępowania administracyjnego tj. zasady dochodzenia prawdy obiektywnej określonej w art. 7 Kpa nakładającej na organy prowadzące postępowanie obowiązek wszechstronnego zbadania sprawy tak pod względem faktycznym jak i prawnym. W rozpoznawanej sprawie należy stwierdzić, że organ administracji nie dopełnił wskazanych wyżej obowiązków uznając, że przedstawione przez Ewę i Andrzeja B. dowody wskazują, że tymczasowy, drewniany budynek gospodarczy o wymiarach 6,20 x 6,20 został wybudowany przez poprzednich właścicieli przed dniem 1 stycznia 1995 r. Oceniając zgromadzony materiał dowodowy organ nie wziął pod uwagę i nie ustosunkował się do: zapisu w akcie notarialnym z dnia 29sierpnia 1996 r. oświadczenia M. W. "działki gruntu nie są zabudowane", mapy zasadniczej stanowiącej załącznik nr 1 do decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (...) z 25.11.1999 r. Okoliczności te podnoszone były już w odwołaniu od decyzji Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w Ch. Organ administracji, odmówił mocy dowodowej załączonym do akt sprawy zdjęciom lotniczym wykonanym przez Państwowe Przedsiębiorstwo Geodezyjno-Kartograficzne z dnia 30 sierpnia 1992 r. oraz wykonanym przez Centralny Ośrodek Dokumentacji Geodezji i Kartograficznej Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii w W. z dnia 17 sierpnia 1997 r. stwierdzając, że są one "nierzetelne i nie mogą stanowić dowodu w postępowaniu prowadzonym przez organ nadzoru budowlanego mającego między innymi na celu dokładne ustalenie okresu budowy spornego obiektu gospodarczego". Ocena taka wobec jednoznacznej, korzystnej dla skarżącego wymowy - wymagała stosownej staranności i rzetelności, a przede wszystkim zachowania zasad prawa procesowego, czego organ orzekający zaniedbał. Organ nie wziął, przede wszystkim pod uwagę "ekspertyzy zdjęć lotniczych dotyczących stanu zagospodarowania działki nr 113/14 w miejscowości G. wykonanej przez dr Krzysztofa K. z Zakładu Kartografii UMCS - posiadającego uprawnienia zawodowe z zakresu redakcji map 12580 nadane przez Głównego Geodetę Kraju (...). Powyższe oznacza, że rozpatrując sprawę organ administracji nie rozpatrzył w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, wobec czego ocena tego materiału dowodowego dokonana została z przekroczeniem granic swobodnej oceny dowodów. Brak prawidłowych ustaleń co do daty realizacji inwestycji pozbawia Sąd możliwości oceny czy w sprawie właściwie zastosowano przepisy prawa materialnego. Z tych względów i na mocy art. 22 ust. 1 pkt 1 i art. 22 ust. 2 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzeczono jak w sentencji. Orzeczenie o kosztach postępowania uzasadnia przepis art. 55 ust. 1 powołanej ustawy o NSA.