II SA/Lu 781/05

PostanowienieWSA w Lublinie2005-09-14

Skład orzekający: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona na podstawie art. 154 PPSA w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny za niewykonanie orzeczenia sądu, wniesiona po upływie terminu określonego w art. 53 § 2 PPSA, jest dopuszczalna?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona na podstawie art. 154 PPSA, dotycząca wymierzenia organowi grzywny za niewykonanie orzeczenia sądu, jest niedopuszczalna, jeśli została wniesiona po upływie terminu określonego w art. 53 § 2 PPSA. Termin ten wynosi 60 dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie. Wniesienie skargi po tym terminie skutkuje jej odrzuceniem.
Stan faktyczny
Z. W. wniósł skargę na podstawie art. 154 PPSA w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny za niewykonanie orzeczenia Sądu w sprawie II SAB/Lu 80/02 dotyczącej świadczeń z pomocy społecznej. Skarżący dokonał ostatniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa w dniu 5 stycznia 2005 r. Skargę wniósł w dniu 12 lipca 2005 r. Sąd rozpoznał sprawę w zakresie dopuszczalności skargi.
Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił odrzucić skargę jako niedopuszczalną.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 14 września 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. z udziałem Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny za niewykonanie orzeczenia Sądu w sprawie II SAB/Lu 80/02 dotyczącej świadczeń z pomocy społecznej, w zakresie dopuszczalności skargi postanawia odrzucić skargę. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie 30 dni od doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W sytuacjach, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia i uzależnia wniesienie skargi od uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, skargę wnosi się w terminie 30 dni od doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 53 § 2). Z. W. wniósł skargę na podstawie art. 154 powołanej ustawy, który stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę lub bezczynności oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Jak wynika z akt sprawy Z. W. dokonał ostatniego wezwania w dniu 5 stycznia 2005 r. zaś skargę wniósł w dniu 12 lipca 2005 r., czyli po terminie, który art. 53 § 2 powołane ustawy przewiduje do wniesienia skargi gdy wezwany do usunięcia naruszenia prawa organ nie udzieli odpowiedzi. Tym samym skarga Z. W. jako wniesiona po terminie jest niedopuszczalna i nie może być przez Sąd rozpoznana. Z tych powodów, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło